Зошто производителите се откажуваат од евтините телефони и се свртуваат кон премиум моделите?

Глобалниот пазар на паметни телефони се соочува со необична комбинација од два спротивставени тренда. Продажбата се намалува, а производителите во исто време лансираат сè поскапи уреди и се обидуваат да привлечат купувачи во премиум сегментот. Причината не е само желбата за поскап телефон, туку едноставната економска пресметка дека во услови на послаба побарувачка секој продаден уред треба да носи поголема заработка.

Во вториот квартал од 2026 година, на глобално ниво биле испорачани 276,3 милиони паметни телефони, што претставува пад од 7,4 проценти во однос на истиот период минатата година. Движењата меѓу најголемите производители, сепак, биле значително различни. Apple ги зголемил испораките за 14,9 проценти, а Samsung за 8,1 процент. Од друга страна, Xiaomi забележал пад од 26,4 проценти, OPPO од 17,1 процент, а Vivo од 19,6 проценти.

Во вакви услови производителите се принудени да бараат нов начин за одржување на профитабилноста. Ако бројот на продадени телефони не расте, поголема улога добива просечната цена по уред. Токму затоа вниманието сè повеќе се префрла кон скапите модели, каде што маржите се повисоки и каде што поскапувањето на компонентите полесно може да се апсорбира.

Еден од најочигледните примери доаѓа од Huawei. Компанијата го претстави Mate XT2, преклопен телефон кој може да се отвори на две места и да понуди дисплеј со големина блиска до таблет. Почетната цена во Кина е 19.999 јуани, односно околу 2.980 долари, додека најскапата верзија достигнува 24.999 јуани.

Xiaomi во исто време го претстави својот 18 Fold, со почетна цена од 10.999 јуани, или приближно 1.540 долари. Тоа е најскапиот смартфон што компанијата досега го понудила, што јасно покажува дека и Xiaomi сака да се придвижи кон сегментот во кој производителите заработуваат повеќе по продаден уред.

Зад оваа промена стои и еден проблем што потрошувачите можеби не го забележуваат веднаш. Меморијата, која е една од основните компоненти на секој модерен телефон, значително поскапе. Според IDC, трошоците за меморија се речиси трипати повисоки отколку пред една година. Кај најевтините уреди, меморијата сега претставува повеќе од 65 проценти од трошоците за материјали.

Тоа создава особено тежок притисок врз производителите на евтини телефони. Ако компанијата го префрли целото зголемување на трошоците врз купувачот, ризикува дополнително да ја намали продажбата. Ако, пак, го преземе зголемувањето врз себе, профитната маржа се намалува.

Кај телефон што чини 1.500 или 2.000 долари, истата промена има многу помал релативен ефект врз крајната цена. Затоа производителите имаат мотив да продаваат повеќе премиум уреди и со тоа да ја зголемат просечната вредност на секоја продажба.

Xiaomi веќе прави чекори во таа насока. Компанијата постепено ја намалува зависноста од најевтиниот сегмент и се обидува да ја подобри профитабилноста преку поскапи модели. Но тука се појавува и најголемиот предизвик: потрошувачите долго време го поврзуваат Xiaomi со добар однос меѓу цената и перформансите. Сега компанијата треба да ги убеди истите купувачи дека нејзин телефон вреди 1.500 долари или повеќе.

Xiaomi 18 Fold затоа е повеќе од уште еден нов смартфон. Тој претставува тест за тоа дали бренд кој се прослави со пристапни уреди може успешно да се позиционира како премиум производител.

Huawei, од друга страна, веќе има посилна позиција во кинескиот премиум сегмент и особено кај преклопните телефони. Компанијата има околу 22,6 проценти од кинескиот пазар на смартфони, пред Apple со 18,1 процент и Xiaomi со 12,4 проценти.

Кај преклопните телефони доминацијата на Huawei е уште поизразена. Во вториот квартал компанијата држела околу 68 проценти од кинеските испораки во оваа категорија. Тоа му овозможува на Huawei да поставува многу висока цена без да мора да се потпира на масовниот пазар.

Истовремено, податоците покажуваат колку различно се движат компаниите на пазар кој генерално се намалува. Во вториот квартал кинескиот пазар на смартфони паднал за 4,3 проценти, што е петти последователен квартал со намалување. Сепак, испораките на Huawei пораснале за 19,4 проценти, а на Apple за 24,4 проценти. Xiaomi, напротив, забележал пад од 21,7 проценти.

Huawei и Apple дополнително профитирале од фактот што успеале да ги задржат своите цени во време кога други производители на Android телефони ги поскапувале уредите поради повисоките трошоци за компонентите. Со внимателно насочени промоции, тие можеле да привлечат купувачи кои на конкурентските брендови биле принудени да платат повеќе или да изберат послаба конфигурација.

Но стратегијата на производителите не се однесува само на цените. Сè поголемо значење има и контролата врз технологијата што се наоѓа во самите телефони.

Mate XT2 користи процесор Kirin 9050 Pro на Huawei, додека Xiaomi 18 Fold е опремен со сопствениот XRing O3 процесор и меморија од кинескиот производител CXMT. За Xiaomi, развојот на сопствени чипови претставува начин да се намали зависноста од надворешни добавувачи и да се воспостави поголема контрола врз хардверот, софтверот и потрошувачката на енергија.

Таквиот развој, сепак, чини многу пари. Компаниите што инвестираат во сопствена технологија мораат да најдат начин тие инвестиции да ги претворат во повисоки приходи и профити. Поскапите модели со поголеми маржи се еден од најлогичните начини за тоа.

Кај Huawei дополнителна тежина имаат и американските ограничувања, кои со години го отежнуваат пристапот на компанијата до најнапредните чипови и производствени технологии. Развојот на сопствени процесори затоа не е само прашање на конкурентност, туку и на технолошка независност.

Во премиум сегментот се подготвува и уште една голема конкуренција. Apple веќе ја насочи стратегијата кон поскапите модели на iPhone, особено во услови на растечки трошоци за меморија и други компоненти. Компанијата истовремено работи на својот прв преклопен iPhone, што би можело дополнително да ја засили конкуренцијата во најскапиот дел од пазарот.

Сепак, развојот на таков уред не оди без проблеми. Претходно се појавија информации за технички предизвици кои би можеле да влијаат врз масовното производство и динамиката на испораките. Тоа значи дека Apple сè уште не може целосно да се споредува со Huawei, кој веќе има производ од оваа категорија на пазарот и силна позиција кај кинеските потрошувачи.

За Xiaomi ситуацијата е уште поспецифична. Компанијата не мора да ги убеди сите свои корисници да купат преклопен телефон. Потребно е само дел од нив да останат лојални на брендот и кога цената повеќе не е неговата главна предност.

На крајот, целата индустрија се соочува со едно суштинско прашање: што вреди еден продаден телефон кога веќе не е лесно да се продадат повеќе телефони?

Одговорот на производителите засега е јасен. Наместо постојано да се натпреваруваат со најниската цена и да се борат за секој дополнителен процент од пазарот, тие се обидуваат да го зголемат приходот и профитот по уред. Премиум моделите, преклопните телефони и сопствените технологии стануваат главните алатки во таа стратегија.

Huawei веќе покажа дека постои публика подготвена да плати речиси 3.000 долари за телефон. Xiaomi сега се обидува да докаже дека и неговите корисници се подготвени да влезат во истиот ценовен свет.

Пазарот можеби се намалува, но битката за најскапите телефони штотуку станува пожестока. Во новата фаза од индустријата, победникот нема нужно да биде компанијата што ќе продаде најмногу уреди, туку онаа што ќе успее да извлече најголема вредност од секој продаден телефон.