Скапиот мебел не гарантира луксузен дом: Овие детали ја прават разликата

За домот да изгледа скапо не е неопходно да биде исполнет со дизајнерски мебел, мермер и предмети што чинат илјадници евра. Понекогаш ефектот е токму спротивен – многу скапи работи собрани во една просторија можат да остават полош впечаток од едноставно уреден стан во кој секое парче има свое место.

Добро уредениот ентериер повеќе зависи од изборот, распоредот, боите и светлината отколку од цената на секој предмет. Токму затоа и со ограничен буџет може да се создаде простор што на прв поглед изгледа значително поскапо отколку што навистина чинело неговото уредување.

Ова е особено важно за македонските семејства што купиле или реновираат стан и по големите трошоци за недвижноста немаат неограничен буџет за мебел. Наместо парите да се распоредат подеднакво на сè, подобар пристап е однапред да се одлучи каде навистина вреди да се потроши повеќе.

Едно од основните правила е дека не треба да се штеди на секое парче мебел.

Во дневната соба најголемо внимание обично привлекува гарнитурата, па токму таму квалитетот најлесно се забележува. Во трпезаријата тоа можат да бидат масата и столовите, додека во спалната соба најважна инвестиција е креветот.

Добро избраниот тепих исто така може значително да го промени впечатокот што го остава целата просторија. Ако е со соодветна големина и се вклопува со останатите елементи, може визуелно да ги поврзе мебелот, боите и текстилот во една целина.

Сличен принцип одамна се применува и кај облеката. Не е неопходно секое парче да биде скапо за целата комбинација да изгледа добро. Понекогаш квалитетно палто, чевли или чанта го менуваат целиот впечаток. Кај ентериерот улогата на таквото централно парче може да ја има гарнитурата, масата, тепихот или впечатлива светилка.

Тоа, сепак, не значи дека треба веднаш да се потроши целиот расположлив буџет.

Уредувањето на станот е процес, а обидот сè да биде завршено за неколку дена лесно може да доведе до непотребни купувања и поголеми трошоци. Многу подобро е однапред да се утврди колку пари реално можат да се издвојат и да се направи разлика меѓу она што навистина е потребно и она што може да почека.

Поголемите набавки можат да се распоредат во подолг период. Така се намалува финансискиот притисок, но се остава и време да се види што навистина недостига во просторот. Често по неколку недели живеење во нов стан станува јасно дека некои работи што првично изгледале неопходни воопшто не се потребни.

Тука доаѓа и едно од најпознатите правила во уредувањето – помалку понекогаш навистина значи повеќе.

Една од најчестите грешки е желбата секоја празна површина да се пополни. На полиците се редат фотографии, вазни, свеќи, сувенири и разни декоративни предмети, на масичката се додаваат уште неколку украси, а празниот агол веднаш добива ново парче мебел.

Резултатот може да биде простор во кој има многу работи, но ниту една од нив не доаѓа до израз.

Дури и скапо парче мебел може визуелно да се изгуби ако околу него има премногу предмети. Затоа празниот простор не треба да се доживува како нешто што мора да се пополни. Напротив, токму слободните површини често создаваат чувство на ред и визуелна смиреност.

На масичката во дневната соба можат да бидат доволни една книга, свеќа и внимателно избран декоративен предмет. На комодата може да стои само вазна или друг впечатлив детаљ. Кога секој предмет има простор околу себе, тој повеќе се забележува.

Тоа не значи дека станот треба да биде студен или празен. Минимализмот не подразбира бели ѕидови, празни полици и една столица во средината на просторијата.

Напротив, токму малите детали можат да му дадат карактер на домот.

Перничиња што визуелно се поврзуваат со тепихот, добро избрани завеси, неколку рамки во сличен стил или книги на масичката можат да создадат многу поголема промена отколку купувањето уште еден шкаф или фотелја.

Завесите се особено добар пример за тоа како релативно едноставна промена може да влијае врз изгледот на целата просторија. Нивната должина, материјалот и начинот на кој се вклопуваат со ѕидовите и мебелот можат да направат просторот да изгледа посредено и покомплетно.

Големо значење има и осветлувањето.

Просторија осветлена само со една силна таванска светилка може да изгледа сосема различно од истата соба во која има повеќе извори на светлина. Дополнителна подна или столна светилка може да создаде попријатна атмосфера и да истакне одредени делови од ентериерот.

Неутралните бои, пак, се едноставна почетна точка за оние што не сакаат да ризикуваат со комбинациите.

Беж, крем, бела, сива и природните тонови лесно се поврзуваат со различни видови мебел и материјали. Тоа не значи дека целиот стан мора да биде во една боја. Карактерот може да се внесе преку перничиња, слики, растенија, тепих или други помали елементи што подоцна лесно можат да се заменат.

Предноста на ваквиот пристап е што не бара целосно преуредување секогаш кога сопственикот ќе посака промена. Ако основата е едноставна и неутрална, неколку нови детали можат да создадат сосема поинаква атмосфера без купување нов мебел.

На крајот, впечатокот на луксуз ретко зависи од тоа колку предмети има во домот или колку пари се платени за нив. Многу поважни се пропорциите, редот, комбинацијата на материјали, светлината и чувството дека секое парче е намерно поставено токму таму каде што се наоѓа.

Затоа стан од кој ќе се отстранат неколку непотребни украси, ќе се подобри осветлувањето и ќе се додадат добро избрани завеси или тепих понекогаш може да изгледа подобро отколку по купувањето уште едно скапо парче мебел.

Луксузниот впечаток не секогаш се купува. Многу почесто се создава со добар избор, умереност и внимание кон деталите.