Англиската Премиер лига повторно покажува зошто важи за финансиски најмоќното фудбалско натпреварување во светот. Само дванаесет дена пред затворањето на летниот преоден рок, 20-те клубови веќе потрошиле околу 2,7 милијарди евра за нови играчи, со што се на чекор до нов рекорд. Сумата веќе е повисока од онаа во истиот период минатото лето, кога англиските клубови за трансфери потрошија околу 2,6 милијарди евра. Доколку темпото продолжи до крајот на преодниот рок, Премиер лигата би можела да постави ново највисоко ниво на летно трошење. Финансиската доминација на англиските клубови најдобро се гледа во споредбата со останатите големи европски лиги. Самите клубови од Премиер лигата потрошиле повеќе од тимовите во италијанската Серија А, германската Бундеслига и шпанската Ла Лига заедно. Трите натпреварувања досега потрошиле околу 2,3 милијарди евра. Меѓу најскапите трансфери се издвојуваат преминувањето на Морган Роџерс од Астон Вила во Челзи за 138 милиони евра и трансферот на Елиот Андерсон од Нотингем Форест во Манчестер Сити, вреден 135 милиони евра. Челзи повторно е на врвот кога станува збор за трошењето. Лондонскиот клуб досега вложил околу 408 милиони евра во нови засилувања. Втор е Тотенхем, кој потрошил околу 267 милиони евра, иако клубот минатата сезона се бореше да го избегне испаѓањето. Тотенхем особено се истакна со ангажманите на Сандро Тонали и Матеус Фернандес, за кои вкупната вредност на договорите, со можните дополнителни плаќања, достигнува околу 207 милиони евра. Челзи е лидер и според нето-трошењето. Клубот потрошил околу 245 милиони евра повеќе на нови играчи отколку што заработил од нивната продажба. Тоа покажува колку агресивно англиските клубови се подготвени да инвестираат во обид да го подобрат составот. Во Премиер лигата ова лето се забележува и поголема подготвеност за големи трансфери меѓу самите англиски клубови. Како пример се наведува трансферот на Бруно Гимараеш од Њукасл во Арсенал, чија вредност се проценува на околу 87 милиони евра. Зад огромното трошење стојат и рекордните приходи на англиските клубови. Според проценките на Делоит, тимовите од Премиер лигата би можеле да остварат околу 7,4 милијарди фунти приходи во текот на сезоната. Врз финансиските резултати влијаат успешните настапи на англиските клубови во европските натпреварувања, но и новите комерцијални договори. Сепак, огромните приходи не значат автоматски и големи профити. Напротив, значителен дел од заработката повторно се враќа во фудбалот преку трансфери и високи плати за играчите. Токму ова создава необична финансиска динамика во Премиер лигата. Клубовите заработуваат сè повеќе, но истовремено чувствуваат потреба речиси целосно да ги реинвестираат дополнителните приходи за да останат конкурентни. Финансиската одржливост затоа станува сè поважно прашање. Клубовите од Премиер лигата колективно немаат остварено профит во една цела сезона уште од 2017/18 година, според податоците на Football Benchmark. Поради тоа се воведуваат и нови финансиски правила. Од оваа сезона клубовите се ограничени на трошење до 85 проценти од приходите поврзани со фудбалот. Новиот систем го замени претходниот модел кој главно се фокусираше на дозволените загуби, но сепак остава простор клубовите во одредени околности привремено да го надминат поставениот праг. Жестоката конкуренција не се гледа само на трансферниот пазар. И тренерите се под сè поголем притисок. Девет клубови новата сезона ја започнуваат со нови менаџери, што е уште еден показател за тоа колку малку простор има за неуспех во најбогатата европска лига. Манчестер Сити е меѓу клубовите со промена на клупата, откако Пеп Гвардиола го заврши својот долгогодишен период исполнет со трофеи. Во новата сезона тимот влегува со Енцо Мареска. Нотингем Форест, пак, минатата сезона помина низ исклучително турбулентен период, со дури четири промени на тренерската позиција. Во новата сезона клубот влегува со Оливер Гласнер. Експертите сметаат дека ваквиот тренд е последица на огромните очекувања што постојат во Премиер лигата. Клубовите имаат огромни финансиски ресурси, но истовремено од нив се бара веднаш да постигнуваат резултати. Трпението кај сопствениците, управите и навивачите станува сè помало. И покрај високите трошоци и проблемите со профитабилноста, интересот на инвеститорите за англиските клубови не се намалува. Напротив, вредноста на најголемите тимови продолжува да расте. Ливерпул е еден од најдобрите примери. Неговиот мнозински сопственик, Fenway Sports Group, продава значаен малцински удел на конзорциум поддржан од основачот на Амазон, Џеф Безос. Трансакцијата би можела да го процени клубот на повеќе од седум милијарди долари. Тоа е уште еден доказ дека Премиер лигата не е само фудбалско натпреварување, туку и огромен глобален бизнис. Телевизиските права, спонзорствата, трансферите, продажбата на клубови и интересот од милијардери ја претворија англиската лига во финансиски центар на светскиот фудбал. Сезоната допрва започнува, а трансферниот рок сè уште не е затворен. Со оглед на досегашното темпо, рекордот од 2,7 милијарди евра можеби нема долго да остане актуелен. Англиските клубови повторно трошат повеќе од своите европски конкуренти, а трката за играчи, резултати и профит изгледа дека никогаш не била пожестока. Post navigation Дали Македонија има шанса за голем економски бум? Бакарот никогаш не бил поважен во светот За шест месеци собрале над 31 милион евра од патарини: Што добиваат граѓаните за тие пари?