Колку се навистина сигурни кинеските автомобили: Податоците откриваат раст, но и сè уште постоечки слабости

Прашањето за сигурноста и издржливоста на кинеските електрични и хибридни автомобили сè почесто се поставува на европските пазари, особено по нивната брза експанзија во последните години. Иако овие возила се сè поприсутни како поевтина алтернатива на западните брендови, податоците покажуваат дека тие сè уште не ја достигнуваат нивото на доверливост карактеристично за јапонските и јужнокорејските производители.

Првичните големи искуства со кинеските автомобили дојдоа од Русија и Белорусија, каде што по повлекувањето на западните производители во 2022 година, на пазарот масовно се појавија брендови како MG, Chery, Geely и BYD. Таму сервисните центри веќе располагаат со неколкугодишна пракса во поправка и одржување на овие возила, при што се забележани различни технички проблеми, особено кај постарите генерации.

Според податоци на руската агенција „Автостат“ од 2023 година, кинеските автомобили регистрирале просечно 18,4 дефекти на 100 возила. За споредба, јапонските брендови имале 9,5 дефекти, корејските 12,8, а европските 14,2. Овие бројки укажуваат дека, и покрај брзиот развој, кинеската автомобилска индустрија сè уште заостанува во однос на долгорочната сигурност.

Сепак, индустриските анализи покажуваат дека постои значително подобрување кај поновите модели. Се проценува дека сигурноста на новите генерации е зголемена за околу 25 до 30 проценти, што укажува на брз технолошки напредок и вложувања во квалитетна контрола. Дополнително, германскиот автоклуб ADAC во 2025 година им доделил на сите тестирани кинески модели оценка „добра“, што претставува значаен сигнал за подобрување на репутацијата на овие возила во Европа.

И покрај напредокот, одредени технички слабости сè уште се забележуваат. Најчесто се посочува електрониката, каде што мултимедијалните системи понекогаш се замрзнуваат, сензорите откажуваат, а системите за асистенција не секогаш работат стабилно. Кај некои бензински и хибридни модели се пријавуваат проблеми со прегревање на турбо моторите, додека автоматските менувачи можат да имаат потешкотии при ниски температури.

Дополнително, суспензијата и подвозјето кај одредени модели покажуваат побрзо абење во споредба со европските конкуренти. Проценките укажуваат дека нивниот просечен работен век се движи меѓу 60.000 и 100.000 километри, додека кај европските автомобили тој интервал е значително повисок, од 100.000 до 150.000 километри.

Проблемот со корозија исто така останува тема на дискусија. Руските тестирања на 17 кинески марки на почетокот на 2025 година покажале дека кај пет од нив се појавуваат посериозни знаци на ‘рѓа, со проценет животен век на каросеријата кој е значително пократок од оној на германските возила. Слични забелешки пристигнуваат и од сопственици во Западна Европа, кои пријавуваат корозија на подвозјето кај релативно нови автомобили од кинеско производство.

Експертите препорачуваат редовно и почесто одржување од фабричките препораки, особено промена на моторното масло на секои 7.000 до 9.000 километри, наместо стандардните 15.000 до 20.000. Дополнително, се советува годишна проверка на шасијата и примена на антикорозивна заштита, што може значително да го продолжи векот на возилото.

Иако кинеските автомобили не се веќе само евтина алтернатива, анализите укажуваат дека тие сè уште не ја достигнале стабилноста и долгорочната доверливост на водечките јапонски и корејски брендови. Трошоците за одржување, според проценките, можат да бидат за 15 до 20 проценти повисоки во споредба со европските автомобили.

Стручњаците заклучуваат дека купувањето нов кинески автомобил може да биде рационална опција доколку се планира користење во период од пет до седум години со редовно одржување. Меѓутоа, купувањето половно возило без детална проверка може да носи ризици, особено во однос на корозијата и долгорочната сигурност, што може да ги изненади помалку информираните купувачи.