Хибридната пченица носи надеж за повисоки приноси и отпорност на суша

Хибридната пченица носи ветување за повисоки приноси додека традиционалното одгледување на пченица се намалува. Во лабораторија во Манхетен, Канзас, неколку десетици растенија се одгледуваат под силни LED светла и се генетски модифицирани со ген од сончоглед за да бидат отпорни на суша. Неколку милји подалеку, во истражувачки центар во Џанкшн Сити, научниците развиваат хибридни семиња кои ветуваат постабилни и поголеми приноси, прилагодени на почести суши.

Овие експерименти може да го трансформираат идниот пазар на пченица, кој се соочува со промени во побарувачката и конкуренцијата од поевтини глобални производители, што го намалува влијанието на традиционалните извори. За пченицата, култура која се одгледува илјадници години, научниот напредок и хибридизацијата може да значат пресвртница во профитабилноста за земјоделците.

За разлика од пченката и сојата, кои децении наназад користат хибридни семиња за повисоки приноси, пченицата долго време останува култура со малку технолошки развој. Земјоделците често ја одгледуваат само во ротација со други култури за да ја зачуваат почвата. Но хибридната пченица почнува да стане достапна, а генетски модифицираните сорти може да бидат лансирани во наредните неколку години.

Проблемот е сложената генетика на пченицата, која го отежнува процесот на хибридизација и го зголемува трошокот за развој на семињата. Сепак, новите технологии за секвенционирање на ДНК ги намалија трошоците и поттикнаа бум на истражување и комерцијализација. Компаниите како Syngenta и Corteva очекуваат значајни економски придобивки. Corteva веќе најави дека нивната хибридна тврда зимска пченица, погодна за леб, може да ја зголеми продуктивноста за 20 проценти и планира комерцијално лансирање во 2027 година. Syngenta продава хибридна пролетна пченица од 2023 година, но површина која се користи е сè уште мала според вкупната одгледувачка површина.

Иако хибридните семиња се скапи, земјоделците би можеле да добијат значителни придобивки, а истовремено се развиваат и други хибриди, вклучувајќи пченица за пецива и азиски тестенини. Генетски модифицираната технологија, која веќе се користи кај пченката и сојата, може да понуди отпорност на суша, подобрување на квалитетот на зрното и нутритивни својства.

Растенијата во лабораторијата во Манхетен се модифицирани со HB4 ген за отпорност на суша, развиен од Bioceres Crop Solutions, и се тестираат за толеранција на специфичен хербицид. Се очекува полевите испитувања да започнат во следните две години, а продажбата на GMO семиња може да се случи најрано околу 2030 или 2032 година, под услов клучните купувачи да го одобрат увозот. Целта е да се направи одгледувањето на пченица поатрактивно и профитабилно, како што веќе се случи со други култури како пченка, соја, сончоглед, шеќерна репка и памук.

Хибридната и генетски модифицираната пченица претставува нова надеж за земјоделците и за индустријата, со потенцијал да го промени начинот на производство и да ја зголеми стабилноста на приносите во услови на климатски промени.