Blue Origin, вселенската компанија основана од Џеф Безос, побара дозвола од американските регулатори за амбициозен проект што предвидува лансирање на повеќе од 50.000 сателити кои би функционирале како дата-центар во орбитата околу Земјата. Во документ доставен до Федералната комисија за комуникации, компанијата го опишува проектот „Sunrise“ како мрежа од летала способни да извршуваат напредни компјутерски операции во вселената, со цел да се намали притисокот врз ресурсите на Земјата, особено кога станува збор за енергија и вода потребни за традиционалните дата-центри.

Иако деталите за техничките капацитети сè уште се ограничени, познато е дека Blue Origin планира да користи друга планирана сателитска мрежа, наречена TeraWave, како комуникациска инфраструктура за пренос на податоци. Идејата за пренесување на компјутерската обработка во вселената станува сè попривлечна, пред сè поради можноста за користење на соларна енергија и помалите регулаторни ограничувања во орбитата. Поддржувачите на ваквите концепти веруваат дека со растот на вештачката интелигенција, дел од обработката на податоците во иднина ќе се извршува надвор од Земјата.

Сепак, Blue Origin не е единствена во оваа трка. Други компании веќе работат на слични идеи, вклучително и планови за масивни сателитски констелации што би служеле како распределени дата-центри. И покрај технолошкиот ентузијазам, предизвиците остануваат значајни. Развојот на системи за ладење на процесори во вселенски услови, како и сигурна комуникација меѓу сателитите преку ласери, бараат напредни и сè уште скапи технологии. Дополнително, научниците сè уште ги истражуваат ефектите од вселенската радијација врз перформансите на современите чипови.

Клучен фактор е и цената на лансирање. Индустријата се надева дека таа ќе се намали со развојот на нови ракети, што би овозможило економска одржливост на ваквите проекти. Во овој контекст, Blue Origin може да има предност со својата ракета New Glenn, која веќе е во функција и се смета за една од најмоќните во класата. Доколку компанијата успее да воспостави редовни и повторливи лансирања, би можела да го следи моделот на вертикална интеграција што ја направи конкурентна на пазарот на вселенски комуникации.

Покрај економските и технолошките прашања, постојат и еколошки и безбедносни грижи. Орбитата околу Земјата станува сè понаселена, а додавањето десетици илјади нови сателити го зголемува ризикот од судири. Дополнително, согорувањето на старите сателити при нивното враќање во атмосферата може да има негативно влијание врз нејзиниот состав, вклучително и потенцијални последици врз озонската обвивка.

Иако проектот претставува визија за иднината на компјутерската инфраструктура, експертите сметаат дека неговата реализација е малку веројатна пред следната деценија, што укажува дека вселенските дата-центри засега остануваат амбициозна, но далечна цел.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *