Волстрит сака да се обложува на избори: нови ЕТФ-и за исходот од трката за Белата куќа

Инвестициската компанија Roundhill Investments поднесе барање до US Securities and Exchange Commission за одобрување на шест нови ЕТФ-фондови што би им овозможиле на инвеститорите да се обложуваат на исходот од американските избори директно преку класични брокерски сметки. Станува збор за досега најсериозен обид предвидувачките пазари да станат дел од мејнстрим финансискиот систем.

Според поднесокот од 13 февруари, предложените фондови ќе ги покриваат претседателските, сенатските и изборите за Претставничкиот дом, за двете водечки партии. Фондовите би инвестирале во таканаречени „event contracts“ – деривати што исплаќаат 1 долар ако предвидениот исход се оствари или нула ако не се оствари. Доколку партијата на која се обложува фондот изгуби, вредноста на договорите се брише, а стратегијата се „ресетира“ за следниот изборен циклус.

Овој потег доаѓа кратко откако Commodity Futures Trading Commission ја повлече иницијативата од времето на администрацијата на Бајден за забрана на политички договори врзани за настани. Претседателот на регулаторот, Мајкл Селиг, оцени дека претходниот обид бил пречекорување на овластувањата и најави нови правила засновани на „одговорна иновација“. Комисијата дури застана во одбрана на Crypto.com во спор со сојузни држави што се обидуваат да ги ограничат ваквите пазари.

Предвидувачките платформи веќе покажаа дека интересот е огромен. Polymarket и Kalshi обработуваат милијарди долари неделно, при што обемот на тргување во февруари надмина 4,5 милијарди долари. Сепак, користењето на овие платформи бара посебни сметки или крипто-паричници. ЕТФ-структурата би ги внела политичките облози во рамките на американскиот ЕТФ-пазар вреден околу 14 трилиони долари, правејќи ги достапни за финансиски советници и малопродажни инвеститори преку традиционални брокерски канали.

Критичарите предупредуваат дека вредноста на фондовите може драматично да се намали ако избраната партија загуби, создавајќи волатилност поблиска до спортско обложување отколку до класично инвестирање. Дополнително, одобрувањето би се случило во услови на регулаторски судири, бидејќи неколку сојузни држави тврдат дека ваквите договори претставуваат коцкање, а не федерално регулирани деривати.

Доколку Комисијата за хартии од вредност даде зелено светло, моделот би можел да се прошири и на други бинарни исходи – од економски показатели и геополитички настани до корпоративни резултати. Со тоа, границата меѓу инвестирање и обложување дополнително би се замаглила, а политичките избори би станале уште една тргувачка класа на средства на Волстрит.