Тајниот енергетски џин излегува на сцена: „Гунвор“ го презема странскиот имот на „Лукоил“ под будното око на САД!

Компанијата „Гунвор“ повторно се најде во центарот на вниманието на светските медиуми, откако достави понуда за купување на странскиот имот на руската нафтена корпорација „Лукоил“. Според информациите објавени од „Блумберг“, понудата е веќе прифатена од страна на „Лукоил Интернешнл“, со обврска компанијата да не преговара со други потенцијални купувачи. Сепак, целата трансакција сè уште чека зелено светло од американската влада, која треба да даде официјално одобрение.

Но, која е всушност компанијата што стои зад оваа голема зделка?

„Гунвор Груп“ е меѓународна енергетска корпорација со седиште во Женева, Швајцарија, а формално регистрирана на Кипар. Таа има канцеларии и оперативни центри во неколку светски метрополи, меѓу кои Сингапур, Хјустон, Лондон, Калгари и Дубаи. Основната дејност на компанијата е трговија, транспорт и складирање на нафта и енергетски производи, како и инвестиции во нафтени терминали и пристанишни капацитети. „Гунвор“ купува сурова нафта од производители ширум светот и ја пласира на меѓународните пазари преку сопствена мрежа на цевководи и танкери.

Иако првично голем дел од суровата нафта потекнувала од Русија, компанијата целосно го прекина тргувањето со руска нафта по воведувањето на санкциите, и денес работи само со минимални количини руски деривати, строго усогласени со меѓународните регулативи. Најголемиот дел од нејзиниот извоз денес доаѓа од Америка, Африка, Азија и Јужна Америка, што ја прави една од највлијателните глобални трговски компании за енергенси.

„Гунвор“ беше основана во 1997 година од страна на Швеѓанецот Торбјорн Торнквист и рускиот бизнисмен Генадиј Тимченко. Компанијата за само неколку години стана еден од најголемите трговци со сурова нафта во светот. По воведувањето на американските санкции против Тимченко во 2014 година, Торнквист ги откупи неговите акции и стана мнозински сопственик, со што го презеде целосното управување со компанијата. Денес тој поседува околу 88 проценти од уделите во „Гунвор“, додека остатокот го држат високите менаџери и дел од вработените.

САД тогаш тврдеа дека рускиот претседател Владимир Путин има лични финансиски интереси во „Гунвор“, и дека можел да има пристап до средствата на компанијата, иако за тоа никогаш не беа презентирани конкретни докази. По купувањето на уделот од Тимченко, Торнквист јавно нагласи дека „Гунвор“ е независна компанија која нема никакви врски со Кремљ.

Во меѓувреме, „Лукоил“ — една од најголемите руски нафтени корпорации — се соочува со сериозен финансиски и политички притисок. По новите санкции на американското Министерство за финансии, кои беа воведени минатата недела, компанијата соопшти дека ќе ги продаде сите свои меѓународни средства. Санкциите имаат за цел да го засилат економскиот притисок врз Москва и да ја поттикнат кон постигнување мировен договор во Украина.

„Лукоил“ во моментов поседува значителни капацитети во Југоисточна Европа, меѓу кои и најголемата рафинерија на Балканот — „Лукоил Нефтохим Бургас“ во Бугарија, со капацитет од 190.000 барели дневно, како и рафинеријата „Петротел“ во Романија. Покрај тоа, компанијата има широка мрежа на бензински пумпи во Србија, Хрватска, Црна Гора, Молдавија и Северна Македонија.

Според најавите од Вашингтон, сите компании имаат рок до 21 ноември да ги прекинат деловните односи со руските производители на нафта, што ја прави зделката меѓу „Гунвор“ и „Лукоил“ уште повнимателно следена. Ако биде одобрена, оваа трансакција би можела да означи клучен пресврт во европскиот енергетски пејзаж и да ја зајакне позицијата на „Гунвор“ како доминантен глобален играч во трговијата со нафта.