Не само програмери: АИ отвора масовна побарувачка за мајстори, електричари и градежници

Зборувајќи на Светскиот економски форум во Давос, извршниот директор на „Нвидија“, Јенсен Хуанг, испрати порака што оди спротивно од доминантните стравувања за масовно исчезнување на работните места поради вештачката интелигенција. Според него, токму сега е еден од најдобрите периоди да се биде дел од занаетчиските и техничките професии, бидејќи експанзијата на вештачката интелигенција создава огромна побарувачка за физичка работна сила, неопходна за изградба на дата-центри, фабрики за чипови и комплексна дигитална инфраструктура.

Во разговор со извршниот директор на „БлекРок“, Лари Финк, Хуанг нагласи дека новиот технолошки бран не се гради само со софтвер и алгоритми, туку и со бетон, челик, кабли и енергија. Тој потенцираше дека се отвораат илјадници работни места за водоинсталатери, електричари, градежни работници, заварувачи и специјализирани техничари, професии кои долго време беа потценети во јавниот дискурс за иднината на трудот. Според него, оваа инфраструктурна експанзија претставува најголем развоен циклус во историјата на човештвото, поголем и од индустриските револуции од минатото, бидејќи директно ја трансформира економската, енергетската и дигиталната основа на општеството.

Прашањето за влијанието на вештачката интелигенција врз пазарот на трудот беше една од централните теми на овогодинешниот форум во Давос, каде што бројни лидери, економисти и технолошки визионери дебатираа дали автоматизацијата ќе донесе масовна невработеност или нова структура на работни места. Хуанг подолго време застапува став дека стравот од целосно исчезнување на работните места е претеран. Како илустрација, тој често го наведува полето на радиологијата, каде што вештачката интелигенција автоматизираше дел од рутинските анализи, но бројот на вработени радиолози, наместо да се намали, всушност се зголеми, бидејќи се отворија нови можности за посложени и покреативни задачи.

Сличен аргумент изнесе и Џефри Хинтон, познат како „кум на вештачката интелигенција“, кој смета дека физичките занимања ќе останат релативно заштитени од автоматизација уште долго време. Неговата проценка е дека ќе бидат потребни години, можеби и децении, за машините да ја развијат прецизната моторика, флексибилност и адаптивност неопходни за сложена физичка работа во реални услови.

Дополнителна тежина на оваа теза даваат и податоците од американскиот пазар на труд. Хуанг откри дека побарувачката за квалификувани работници во секторите поврзани со изградба на технолошка инфраструктура расте со исклучително темпо, а платите во некои сегменти речиси се удвоени. Во одредени случаи, луѓето кои учествуваат во изградба на фабрики за чипови, компјутерски центри и објекти за обработка на податоци веќе достигнуваат шестцифрени годишни приходи, што до неодамна беше незамисливо за ваков тип занимања.

Истовремено, пазарот се соочува со сериозен недостиг од квалификувана работна сила, што дополнително ја зголемува вредноста на овие професии. Според Хуанг, ова е можност за пошироките слоеви на населението да обезбедат стабилна и добро платена кариера без потреба од скапи академски титули или долгорочно образование во информатиката. Неговата порака е дека економскиот напредок не треба да биде резервиран само за високообразовани инженери и програмери, туку дека и занаетчиите и техничарите имаат клучна улога во дигиталната трансформација што се одвива пред нашите очи.