Годините во кои компаниите релативно лесно доаѓаа до евтини пари оставија големи долгови во билансите на дел од најпознатите европски бизниси. Сега, кога задолжувањето е поскапо, проблемот повеќе не е само колку долг има една компанија, туку кога тој треба да се врати и под какви услови ќе може да се обезбедат нови пари за негово рефинансирање.

Под притисок се најдоа компании од најразлични индустрии – од туризам и телекомуникации до производство на чај, недвижности, фармација и автомобилската индустрија. Меѓу нив има и имиња добро познати на потрошувачите, како сопствениците на Legoland и Madame Tussauds, бизнисот зад Lipton, како и британскиот производител на луксузни автомобили Aston Martin.

Особено внимание привлекуваат компаниите со кредитен рејтинг CCC или близу до ова ниво. Станува збор за една од најниските категории пред неисполнување на финансиските обврски, што покажува дека кредиторите веќе гледаат значително зголемен ризик. Проблемот станува уште поголем бидејќи дел од овие долгови треба да се рефинансираат во следните неколку години.

S&P Global Ratings ги издвоил десетте најголеми должници со CCC рејтинг чии кредити се наоѓаат во европските фондови за колатерализирани кредитни обврски, познати како CLO. На крајот од јуни овие фондови поседувале 5,3 милијарди евра кредити на компании од оваа ризична категорија што достасуваат во 2028 година. На крајот од 2025 година износот бил 3,5 милијарди евра.

Дополнителен притисок создава фактот што шест од десетте најголеми должници од оваа група се соочуваат со достасување на дел од обврските веќе во 2027 или 2028 година. Токму периодот на достасување е клучен, бидејќи компаниите што не можат едноставно да го отплатат долгот ќе мора да бараат ново финансирање во значително поскапа средина.

Меѓу компаниите на листата е францускиот Colisée, кој управува со домови за стари лица низ Европа. Компанијата веќе помина низ финансиско преструктуирање, при што париски суд во април одобрил план според кој кредиторите дел од своите побарувања ги замениле за сопственички удели. Достасувањето на поголем дел од преостанатиот долг било продолжено до 2031 година.

S&P оваа трансакција ја третирал како неисполнување на обврските, по што Colisée добил рејтинг CCC+. Приносот на неговиот приоритетен долг во јули изнесувал околу пет проценти, што укажува дека значителен дел од финансиското приспособување веќе бил направен преку преструктуирањето.

Белгискиот Stow Group, производител на системи за складирање и опрема за автоматизирана логистика, исто така има рејтинг CCC+. Компанијата, чиј мнозински сопственик е Blackstone, имала околу 364 милиони евра кредити во рацете на европските CLO фондови. Следното поголемо достасување е во септември 2028 година, додека приносот на приоритетниот долг бил околу девет проценти.

На листата се наоѓа и Merlin Entertainments, компанијата зад некои од најпознатите туристички атракции во светот. Под нејзина контрола се Legoland, Madame Tussauds, Sea Life и London Eye, а сопственици се инвестициската компанија на семејството зад Lego, KIRKBI, Blackstone и канадскиот CPP Investments.

Европските CLO фондови поседувале околу 583 милиони евра кредити на Merlin, а во јули приносот на приоритетниот долг достигнувал меѓу 12 и 13 проценти. Ситуацијата во меѓувреме се подобрила откако компанијата на почетокот на септември обезбедила ново финансирање за обврските што достасуваат во 2027 година, со што непосредниот ризик од рефинансирањето бил намален.

Американската софтверска компанија Solera, која обезбедува решенија за осигурители, сервиси и други компании поврзани со автомобилската индустрија, е уште еден голем должник во оваа група. Компанијата е во сопственост на Vista Equity Partners и има рејтинг CCC+, додека европските CLO фондови поседувале околу 515 милиони евра од нејзиниот долг. Следното големо достасување е во март 2028 година, а приносите на приоритетниот долг се движеле меѓу 11 и 14 проценти.

Притисокот не ги заобиколува ниту компаниите од образованието. Францускиот AD Education, кој управува со приватни факултети и специјализирани школи во областите на дизајнот, комуникациите и дигиталните вештини, во мај бил спуштен на CCC+ поради притисок врз профитабилноста. Иако неговиот долг достасува дури во 2031 година, приносот во јули достигнувал околу 15 проценти, што покажува дека инвеститорите бараат висока компензација за преземениот ризик.

Слична слика има и кај британската Pharmanovia, која продава специјализирани и веќе воспоставени лекови. Компанијата е во мнозинска сопственост на Triton Partners, а S&P го намалил нејзиниот рејтинг на CCC+ и ја оценил структурата на капиталот како неодржлива. Европските CLO фондови поседувале околу 485 милиони евра од нејзините кредити, додека приносот на приоритетниот долг бил околу 17 проценти.

Меѓу најпознатите имиња на листата е бизнисот зад Lipton. Lipton Teas and Infusions ги поседува брендовите Lipton, PG Tips, Pukka, T2 и Tazo, а CVC Capital Partners го купи бизнисот од Unilever во трансакција вредна 4,5 милијарди евра.

Кај оваа компанија проблемот не е толку во продажбата на чај колку во финансиската структура создадена околу бизнисот. S&P на матичната компанија Cuppa Bidco ѝ доделува CCC+ рејтинг со негативни изгледи, додека приносот на приоритетниот долг во јули надминувал 20 проценти. Толку висок принос покажува колкава премија бараат инвеститорите за да го преземат ризикот.

Уште поголем товар носи париската Emeria, поранешен Foncia Groupe и еден од најголемите европски управители на станбени недвижности. S&P во јуни го намалил нејзиниот рејтинг на CCC+ поради високата задолженост и ризикот поврзан со идното рефинансирање.

Европските CLO фондови поседувале околу 1,1 милијарда евра од кредитите на Emeria, најголем износ меѓу компаниите на листата. Дополнителен сигнал доаѓа од пазарот на обврзници, каде што една од обврзниците на компанијата кон крајот на септември се тргувала за околу 71 цент за едно евро номинална вредност, што подразбирало принос од приближно 29 проценти.

Во уште потешка позиција е швајцарската Arxada, производител на специјализирани хемикалии во сопственост на Bain Capital и Cinven. Нејзиниот рејтинг во јуни бил намален на CCC со негативни изгледи, а компанијата веќе морала да преговара со своите кредитори за да добие дополнително време.

Сопствениците се согласиле да вложат 200 милиони швајцарски франци, додека роковите за поголем дел од долговите биле продолжени за околу три години, до 2031 и 2032 година. Со тоа непосредниот притисок е одложен, но основниот проблем не исчезнал бидејќи самиот долг не бил намален.

Најголем ризик меѓу издвоените компании има Altice International, дел од телекомуникациската групација на милијардерот Патрик Драи. Компанијата ги контролира португалскиот MEO и израелскиот HOT, а S&P ѝ доделува CCC рејтинг со негативни изгледи. Следното достасување доаѓа веќе во февруари 2027 година.

Проценките наведени во анализата покажуваат дека во случај на неисполнување на обврските приоритетните кредитори би можеле да повратат само околу 35 проценти од своите побарувања. Пазарната цена на долгот дополнително го покажува нивото на загриженост. Обврзница на Altice со достасување во 2028 година кон крајот на септември се тргувала за околу 56 центи за едно евро номинална вредност, што подразбирало принос поголем од 60 проценти.

На такви нивоа прашањето за инвеститорите веќе не е само колкава камата ќе добијат. Сè поважно станува колкав дел од вложените пари би можеле да повратат доколку компанијата биде принудена на ново преструктуирање на долговите.

Посебен пример надвор од оваа листа е Aston Martin, еден од најпознатите британски производители на луксузни автомобили. Компанијата, чии автомобили со децении се поврзуваат со филмовите за Џејмс Бонд, во првата половина од 2026 година ги зголемила приходите за 38 проценти, на 629 милиони фунти.

Растот на приходите, сепак, не го отстранил финансискиот притисок. Aston Martin во истиот период забележал загуба пред оданочување од 154,2 милиони фунти, додека нето-долгот достигнал околу 1,54 милијарди фунти. Во јули компанијата обезбедила дополнителни 550 милиони фунти нов долг.

Токму ваквите случаи покажуваат зошто високата задолженост повторно станува една од главните теми на европските финансиски пазари. Компаниите што се задолжуваа во период на евтини пари сега мора да се соочат со многу поинакви услови кога старите обврски ќе дојдат за наплата.

За најзадолжените меѓу нив следните неколку години ќе бидат особено важни. Доколку можат да го продолжат рокот на долговите, да обезбедат нов капитал или да ја подобрат профитабилноста, ќе добијат простор за стабилизирање. Но кога приносите на одредени долгови достигнуваат 20, 30 или дури повеќе од 60 проценти, пазарот веќе испраќа јасен сигнал дека евтиното рефинансирање за овие компании е минато.

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *