Каде исчезнуваат парите? Неколку мали навики секој месец ви го празнат паричникот

Кога трошоците за живот растат, најчестата реакција е да се бара заштеда кај најголемите ставки во домашниот буџет. Помалку користење на автомобилот, намалување на греењето или откажување од поголеми купувања изгледаат како најбрзи начини да останат повеќе пари на крајот од месецот.

Но значителен дел од парите не исчезнува преку една голема сметка. Многу почесто буџетот постепено го празнат десетици мали купувања на кои речиси и не обрнуваме внимание.

Производ купен затоа што бил на акција, уште едно средство за чистење иако дома веќе има неколку, поголемо пакување храна што нема да се потроши или предмет земен „за секој случај“ поединечно не изгледаат како сериозен трошок. Кога ќе се соберат во период од еден месец, сликата може да биде сосема поинаква.

Анализата што ја пренесува францускиот портал Minutes Maison покажува дека промената на неколку секојдневни потрошувачки навики може да донесе заштеда од околу 150 евра месечно. На годишно ниво тоа би биле приближно 1.800 евра.

Сепак, оваа бројка не треба да се сфати како сума што секое домаќинство сигурно може да ја заштеди. Резултатот зависи од приходите, бројот на членови во семејството, претходните навики, цените и количината производи што вообичаено се купуваат.

Поважна од самата бројка е идејата што стои зад пресметката – заштедата не мора секогаш да значи големо откажување.

Првата промена започнува уште пред производот да заврши во кошничката.

Купувањето големо пакување често создава впечаток дека автоматски сме направиле подобар избор. Цената по килограм може да биде пониска, но таквата математика нема голема вредност ако дел од производот на крајот биде фрлен.

Тоа особено се однесува на храната.

Житарки, мешунки и други суви производи што можат да се купат во количина што навистина му е потребна на домаќинството овозможуваат подобра контрола на трошоците. Наместо купувачот да се приспособува на големината на пакувањето, ја зема количината што реално планира да ја употреби.

Фрлената храна во суштина е фрлен дел од домашниот буџет.

Затоа поголемото пакување не е секогаш поевтино решение, дури и кога така изгледа на полицата. Ако половина од содржината остане неискористена или ѝ помине рокот, почетната заштеда исчезнува.

Слична логика може да се примени и кај производите за одржување на домот.

Во многу домаќинства со текот на времето се собираат различни средства за кујна, бања, стакло, подови и други површини. Секое од нив поединечно можеби не чини многу, но вкупната сума може да стане значителна.

Францускиот извор како едноставни и поевтини алтернативи за одредени намени ги наведува белиот оцет и сода бикарбона. Идејата не е дека секој специјализиран производ може да се замени, туку дека не е секогаш потребно за секоја површина во домот да се купува посебно средство.

Уште поголема дупка во буџетот може да создаде навика што речиси секој ја има искусено – купувањето „патем“.

Тоа се производите што не биле на списокот кога сме влегле во продавницата, но сепак завршиле во кошничката. Некогаш причината е попуст, некогаш атрактивно пакување, а понекогаш едноставно моменталното чувство дека производот би можел да ни затреба.

Една импулсивна набавка тешко дека ќе го наруши месечниот буџет. Но ако истото се повторува десетина или дваесет пати во текот на месецот, станува збор за сосема поинаква сума.

Токму затоа заштедата не започнува секогаш со барање поевтина продавница. Понекогаш е доволно пред касата да се постави едно едноставно прашање: дали навистина ми треба ова?

Особено опасни за домашниот буџет се малите износи.

Кога нешто чини релативно малку, полесно го купуваме затоа што не го доживуваме како финансиска одлука. Но буџетот на крајот од месецот не прави разлика дали 3.000 денари се потрошени одеднаш или преку дваесет мали купувања.

Токму вторите понекогаш потешко се забележуваат затоа што човекот често не може ниту да се сети на што точно ги потрошил парите.

Друг начин за намалување на трошоците е подолго да се користат работите што веќе ги имаме.

Современото купување создаде навика производот да се замени штом ќе стане стар, оштетен или едноставно повеќе не изгледа како нов. Но не секој предмет што ја изгубил првичната форма ја изгубил и својата употребна вредност.

Стаклените тегли можат повторно да се користат за чување намирници. Дел од мебелот може да се поправи наместо веднаш да се замени. За одредени потреби и половен производ може да биде разумна алтернатива на нов.

Поединечната заштеда повторно може да изгледа незначително. Ефектот се гледа кога ваквиот принцип ќе се применува постојано.

Тоа е всушност суштината на целата пресметка.

Не станува збор за една магична промена со која одеднаш ќе останат 150 евра повеќе во паричникот. Станува збор за повеќе мали одлуки – помалку импулсивно купување, помалку фрлена храна, користење на она што веќе се наоѓа дома и внимателен избор на количините што се купуваат.

Кога тие навики ќе се соединат, разликата станува многу повидлива.

Ако домаќинството навистина успее да намали непотребни трошоци за околу 150 евра месечно, тоа значи приближно 1.800 евра за една година. Но некој ќе заштеди значително помалку, а друг можеби повеќе. Сè зависи од тоа колку непотребна потрошувачка постоела претходно.

Затоа поважно е да се следи сопствениот буџет отколку да се брка однапред определена сума.

Едно домаќинство можеби најмногу губи пари преку фрлена храна. Друго преку купување облека што ретко се носи, а трето преку десетици мали производи купени без план.

Заедничко е тоа што овие трошоци најчесто не изгледаат опасно во моментот кога се прават.

Токму поради тоа првиот чекор кон заштеда може да биде едноставно следење на малите трошоци во текот на еден месец. Кога сите ќе се соберат на едно место, многу полесно се гледа каде навистина исчезнуваат парите.

Во време кога храната, услугите и другите животни трошоци го притискаат домашниот буџет, не секој има простор дополнително да ги намалува големите расходи. Греењето мора да се плати, автомобилот некому му е неопходен, а од основните потреби не може бесконечно да се штеди.

Но кај малите автоматски купувања често постои простор што останува незабележан.

Големите финансиски проблеми не секогаш започнуваат со големи трошоци. Понекогаш домашниот буџет го празнат токму малите суми што ги трошиме без размислување – и на кои веќе следниот ден не се ни сеќаваме.