Детето е дома, роботот седи во училница: Британија воведува образование како од иднината

Роботите веќе не се резервирани само за фабриките, лабораториите или научнофантастичните филмови. Во Велика Британија тие добиваат сосема поинаква улога – стануваат физичка замена во училницата за учениците кои поради здравствени проблеми или анксиозност не можат редовно да одат на училиште.

Над 3.500 вакви уреди биле набавени од локалните власти ширум земјата, а цената на еден робот достигнува околу 4.100 евра. Наместо детето целосно да биде одвоено од наставата додека престојува дома, роботот го зазема неговото место во училницата и му овозможува да следи што се случува во реално време.

Станува збор за релативно мали уреди опремени со камера, микрофон и звучник. Ученикот се поврзува преку таблет или компјутер од својот дом и на тој начин може да го гледа наставникот, да ја слуша наставата и да комуницира со останатите во училницата.

Технологијата не е замислена само како пренос во живо. Детето може да поставува прашања, да учествува во разговорите и да комуницира со своите соученици, додека роботот практично станува неговиот глас и поглед во училиштето.

Решението е особено наменето за ученици на кои физичкото присуство на часовите им претставува сериозен проблем. Во оваа група влегуваат деца со потешки здравствени состојби, но и ученици кои се соочуваат со анксиозност поради која престојот во училишна средина може да биде голем предизвик.

Наместо тие со недели или месеци да бидат целосно отсечени од своето одделение, роботот им овозможува да останат дел од секојдневниот училиштен живот. На тој начин продолжуваат да ја следат наставата, но истовремено ја задржуваат и врската со наставниците и соучениците.

Токму социјалниот аспект се покажува како една од најинтересните страни на ваквата технологија. Роботот не останува активен само додека трае часот. Соучениците комуницираат со детето преку уредот и за време на одморите, со што ученикот од дома може барем делумно да остане присутен и во неформалниот дел од училишниот ден.

Според искуствата на наставниците, учениците релативно брзо се навикнуваат на необичниот „соученик“ во училницата. По одредено време роботот престанува да се доживува само како технолошки уред и станува средство преку кое комуницира нивниот отсутен другар.

Целта не е роботите трајно да го заменат физичкото присуство на учениците. Напротив, технологијата треба да послужи како мост во периодот кога детето не е во можност да присуствува на наставата и да му помогне полесно да се врати во училишната средина кога неговата состојба ќе го дозволи тоа.

Образовните власти забележуваат дека користењето на овие уреди може да помогне и во намалувањето на чувството на изолација. За дете кое подолг период останува дома, губењето на секојдневниот контакт со училиштето може дополнително да го отежни враќањето во редовната настава.

Со роботот, одделението останува само на еден екран оддалеченост. Ученикот продолжува да ги слуша истите наставници, да ги гледа своите соученици и да учествува во дел од активностите, иако физички не се наоѓа во училишната зграда.

Фактот дека во Велика Британија веќе се користат повеќе од 3.500 вакви роботи покажува колку брзо технологијата наоѓа примена и во области каде што до неодамна вакво решение би изгледало необично.

Она што некогаш звучеше како сцена од научнофантастичен филм денес има многу практична цел. Роботот не доаѓа во училницата за да го замени наставникот, ниту да го замени ученикот како личност. Неговата задача е да му овозможи на детето кое мора да остане дома сепак да има свое место во училницата.