За едни нормална работа, за други речиси невозможно: Кои народи најмногу патуваат?

Меѓународното патување не е подеднакво достапно за луѓето ширум светот. Додека во некои европски земји речиси и да нема возрасен човек кој барем еднаш не патувал во странство, во делови од Азија, Африка и Латинска Америка патувањето надвор од сопствената земја останува ретко искуство. Податоците од истражувачкиот центар Пју, собрани во 2023 година во 24 земји, покажуваат огромни разлики во навиките и можностите за меѓународно патување.

На самиот врв се Шведска и Холандија. Во двете земји повеќе од 99 проценти од анкетираните возрасни лица изјавиле дека барем еднаш патувале надвор од својата земја. Тоа ги става убедливо пред останатите држави опфатени со истражувањето.

Високо на листата е и Германија, каде што 96 проценти од испитаниците имаат искуство со патување во странство. Во Велика Британија уделот изнесува 94 проценти, а следуваат Канада со 92 проценти, Франција со 90 и Австралија со 88 проценти.

Меѓу земјите со висок процент на жители кои патувале во странство се и Израел со 87 проценти, Италија со 86, Шпанија со 84 и Унгарија со 83 проценти. Во Грција и Јужна Кореја, пак, по 79 проценти од анкетираните изјавиле дека барем еднаш ја напуштиле својата земја за патување.

Соединетите Американски Држави се нешто под европскиот просек. Таму 76 проценти од возрасните учесници во анкетата рекле дека патувале во странство.

Интересен пример е Јапонија, која и покрај високото ниво на економски развој има значително помал удел од повеќето други богати земји. Само 65 проценти од анкетираните Јапонци изјавиле дека патувале надвор од земјата. Сличен резултат има и Полска, каде што уделот изнесува 66 проценти.

На спротивниот крај од листата се државите во кои меѓународното патување е многу поретко. Во Аргентина, 37 проценти од испитаниците имаат патувано во странство, додека во Кенија уделот е 28 проценти. Следуваат Јужна Африка со 23 проценти, Мексико со 21 и Бразил со само 13 проценти.

Уште пониски резултати се забележани во Нигерија и Индонезија. Во Нигерија само девет проценти од анкетираните изјавиле дека патувале надвор од земјата, додека во Индонезија тој удел изнесува шест проценти.

На самото дно е Индија. Само три проценти од возрасните испитаници рекле дека некогаш патувале во странство. Тоа е огромна разлика во споредба со европските земји на врвот на листата.

Економската моќ на една земја очигледно има големо влијание врз можноста на нејзините жители да патуваат. Луѓето во државите со повисоки приходи генерално имаат повеќе финансиски можности за авионски билети, сместување и други трошоци поврзани со патувањата.

Сепак, парите не се единственото објаснување. Географијата игра подеднакво важна улога. За жителите на малите европски држави, границата на друга земја често е оддалечена само неколку десетици или стотици километри, а патувањето меѓу соседните држави е релативно едноставно.

Во поголемите и географски поизолирани земји ситуацијата е поинаква. За дел од населението, патувањето во странство подразбира долг лет, повисоки трошоци и посложена организација. Тоа може значително да влијае врз веројатноста човек да има искуство со меѓународно патување.

Затоа и земји со слични економски показатели можат да имаат многу различни резултати. На навиките за патување влијаат и големината на земјата, бројот и близината на соседните држави, транспортната поврзаност, визите, културните навики и достапноста на меѓународниот воздушен сообраќај.

Резултатите, сепак, јасно покажуваат една поширока слика: за дел од светот патувањето во странство е вообичаен дел од животот, додека за милиони луѓе тоа сè уште претставува ретка можност. Разликата меѓу повеќе од 99 проценти во Шведска и Холандија и само три проценти во Индија покажува колку нееднакво е распределено искуството со меѓународното патување.

Податоците се темелат на истражување на истражувачкиот центар Пју спроведено во 2023 година во 24 земји, а резултатите се рангирани според процентот на возрасни лица кои изјавиле дека барем еднаш патувале надвор од границите на својата земја.