Вештачка интелигенција како „терапија“ за осаменост? Експериментот со 10 луѓе ја отвора големата дилема

Компанијата која стои зад платформата Joi AI се обидува да го претстави експлицитниот разговор со вештачка интелигенција во поинакво светло. Наместо само како форма на забава за возрасни, компанијата сака својата технологија да ја позиционира како дел од велнес-рутина, алатка за подобро расположение и потенцијално решение за проблемот со осаменоста.

Во центарот на оваа стратегија се најде необичен експеримент во кој десет лица биле платени по 2.000 долари за едномесечно тестирање на функцијата Daily Guided Masturbation, односно секојдневна водена сесија со помош на вештачка интелигенција.

Joi AI, компанија регистрирана на Кипар и претходно позната како Eden by Eva AI, по завршувањето на експериментот објавила извештај во кој тврди дека користењето на AI-водени сесии било поврзано со намалување на стресот и подобрување на концентрацијата кај учесниците.

Сепак, начинот на кој се спроведувало истражувањето отвора сериозни прашања за тоа колку овие резултати навистина можат да се сметаат за научен доказ.

Интересот за експериментот бил многу поголем од очекувањата на компанијата. Кога огласот бил објавен во мај, организаторите очекувале неколку стотини пријави. Наместо тоа, се пријавиле повеќе од 150.000 луѓе од целиот свет, најмногу од САД и Нигерија.

Според компанијата, најголем дел од кандидатите биле мажи во дваесеттите години, но меѓу пријавените имало и жени и луѓе со најразлични професии и животни искуства. На крајот биле избрани само десет учесници.

Тестирањето започнало на 1 јули и траело четири недели. Од учесниците било побарано секојдневно да практикуваат самозадоволување, додека двапати неделно користеле гласовни сесии водени од вештачка интелигенција и приспособени на нивното расположение.

Во текот на експериментот биле спроведени повеќе од 130 водени сесии. Учесниците пополнувале и дневни прашалници со кои биле следени различни параметри, меѓу кои стресот, расположението, чувството на осаменост, квалитетот на сонот, самодовербата, времето поминато пред екран и сексуалните нагони.

Компанијата потоа ги споредувала одговорите пред и по сесиите и ги користела добиените податоци за да ги извлече заклучоците што ги објавила во својот извештај.

Според резултатите што ги наведува Joi AI, учесниците пријавиле 25 отсто пониско ниво на стрес и 17 отсто подобра концентрација. Компанијата исто така наведува пад од 19 отсто во чувството на немир, додека 45 отсто од учесниците рекле дека по сесиите почувствувале поголема креативна инспирација.

Токму овие бројки се најпроблематичниот дел од целата приказна.

Иако изгледаат прецизно, резултатите се засноваат на само десет испитаници. Истражувањето немало контролна група, а податоците биле собрани преку самопроценка на учесниците. Дополнително, извештајот не бил независно рецензиран од научната заедница.

Тоа значи дека резултатите можат да покажат како учесниците се чувствувале за време на експериментот, но сами по себе не се доволни за да докажат дека токму AI-водените сесии предизвикале намалување на стресот или подобрување на концентрацијата.

Постои и уште еден интересен детал во самото истражување. Иако учесниците го оцениле AI-водењето со просечна оценка од 7,22 од 10, други форми на сексуална стимулација, меѓу кои сексуални играчки, порнографија и фантазија, добиле повисоки оценки во истата споредба.

Тоа отвора дополнително прашање за маркетиншката порака на компанијата. Ако алатката не е највисоко оценета опција дури ни од самите учесници, тешко е само врз основа на ова истражување да се тврди дека вештачката интелигенција претставува некаква револуција во областа на менталното здравје или благосостојбата.

Сепак, компанијата се обидува да ја смести целата иницијатива во поширок контекст. Joi AI ја поврзува технологијата со сè поголемата загриженост околу осаменоста, особено кај мажите, и сугерира дека интеракцијата со AI може да обезбеди форма на приватна и персонализирана поддршка.

Тоа е тема која станува сè поактуелна со ширењето на генеративната вештачка интелигенција. Луѓето веќе користат чет-ботови за разговор, советување, забава и создавање чувство на друштво. Компаниите сега се обидуваат да откријат дали истата технологија може да се претвори и во комерцијален производ поврзан со интимноста и личната благосостојба.

Но, токму тука се појавува границата меѓу маркетингот и науката.

Едномесечен експеримент со десет луѓе не може да даде сигурен одговор дали одредена технологија лекува осаменост, го подобрува менталното здравје или има долгорочни позитивни ефекти. За такви заклучоци би биле потребни многу поголеми истражувања, контролни групи, подолг период на следење и независна научна проверка.

Проблемот станува уште поголем кога истражувањето го финансира и спроведува самата компанија која го продава производот. Тоа не значи дека резултатите автоматски се неточни, но значи дека треба да се толкуваат со поголема претпазливост.

Во случајот на Joi AI, границата меѓу истражувањето на нова технологија и промотивната кампања е особено тенка. Самата идеја да се тестира како луѓето реагираат на AI во интимен контекст е необична и може да понуди интересни сознанија. Но, претворањето на мал експеримент во аргумент дека вештачката интелигенција може да биде решение за осаменоста е многу поголем чекор.

И токму тоа ја прави оваа приказна интересна. Не станува збор само за необичен експеримент со десетмина платени учесници, туку за обид да се промени начинот на кој јавноста гледа на интимните AI-сервиси.

Вештачката интелигенција веќе навлезе во голем број области од секојдневниот живот. Сега компаниите се обидуваат да ја внесат и во најприватните делови од човечкото искуство. Прашањето е дали технологијата навистина може да понуди нова форма на благосостојба или станува збор за добро осмислен начин да се продаде нов вид дигитална забава.

Засега, достапните резултати од експериментот на Joi AI не можат да дадат конечен одговор.

Тие покажуваат дека десет луѓе по еден месец тестирање пријавиле одредени промени во расположението и перцепцијата на стресот. Но, тоа е далеку од доказ дека вештачката интелигенција може да ја лекува осаменоста или да има долгорочни здравствени придобивки.

Можеби најинтересниот резултат од целиот експеримент не е ниту процентот на намален стрес ниту подобрената концентрација, туку фактот што повеќе од 150.000 луѓе биле подготвени да се пријават за вакво тестирање.

Тоа покажува дека интересот за интимни AI-сервиси веќе постои во огромни размери. А дали тој интерес ќе остане само форма на дигитална забава или ќе прерасне во нова индустрија што ќе се обидува да ја поврзе вештачката интелигенција со менталното и емоционалното здравје, допрва ќе се види.