999 наместо 1.000 денари: Мал трик со кој продавниците ни го мамат мозокот

Речиси секојдневно во продавниците гледаме цени како 199, 499 или 999 денари. Разликата во однос на заокружените износи е минимална, но ваквото формирање на цените не е случајно. Зад бројките што изгледаат само малку пониски често стои добро позната стратегија од психологијата на потрошувачите.

Кога производот чини 999 денари, а не 1.000, реално заштедуваме само еден денар. Сепак, начинот на кој ја перципираме цената може да биде значително поинаков. Нашиот мозок најчесто ја обработува цената почнувајќи од првата цифра, па износот од 999 денари се доживува како цена од „деветстотини и нешто“, додека 1.000 денари претставуваат преминување во нова ценовна категорија.

Токму оваа појава е позната како ефект на првата цифра и со години е предмет на истражувања во областа на економијата и психологијата. Иако разликата меѓу 999 и 1.000 денари практично не го менува финансискиот товар за купувачот, границата меѓу двете цени може да има влијание врз неговата одлука.

Затоа во продавниците често можеме да видиме производи со цени што завршуваат на 9, 90 или 99. Наместо 500 денари, производот може да биде означен со 499 денари, а наместо 1.000 со 999 денари. На тој начин цената останува непосредно под следното „психолошко скалило“.

Истражувањата покажуваат дека ваквото однесување не е ограничено само на еден пазар или на одреден тип производи. Цените што завршуваат со деветка се широко распространети во малопродажбата, особено кај производи каде што купувачите внимателно ја споредуваат цената со слични производи.

Сепак, не секоја цена што не е заокружена е намерно поставена за да создаде психолошки ефект. Износите може да бидат резултат на попусти, пресметки на маржа, промени во набавните трошоци, даноци или други фактори во формирањето на крајната цена.

Интересно е што дури и кога трговците се обиделе да ги отстранат ваквите ценовни стратегии, пазарот успевал да создаде нови „магични“ граници. Во еден пример од Израел, откако биле воведени правила со кои биле елиминирани одредени цени што не завршувале со нула, трговците постепено почнале да користат износи непосредно под следната цела бројка. Така, наместо деветката, нова улога добиле цени што завршуваат на 90.

Тоа покажува дека суштината на стратегијата не е нужно во самата цифра девет. Поважно е цената да се постави веднаш под границата што потрошувачот ја доживува како ново ценовно ниво.

И токму тука се крие причината поради која еден денар може да има поголема психолошка отколку реална вредност. Производ од 999 денари и производ од 1.000 денари практично се разликуваат само за еден денар, но првиот може да изгледа како значително поповолна понуда.

Во продавниците, каде што купувачите за само неколку секунди носат одлуки меѓу десетици слични производи, ваквите мали разлики можат да бидат доволни за цената да остави поевтин впечаток. Трговците токму на тоа сметаат кога наместо заокружен износ ќе изберат цена која останува малку под него.

Затоа следниот пат кога ќе видите нешто за 999 наместо за 1.000 денари, разликата веројатно нема да ја почувствувате во паричникот. Но можно е веќе да ја почувствувате во начинот на кој ја доживувате понудата.

Еден денар помалку можеби не значи многу за вашиот буџет, но во продавницата може да биде доволен за производот да изгледа поевтино отколку што навистина е.