Станот требаше да му биде слобода, а стана кафез: Македонец сака да си оди од Германија

За многу Македонци кои заминуваат во Германија, купувањето сопствен стан е една од најголемите цели. По години работа, штедење и живот далеку од дома, недвижноста често се доживува како доказ дека жртвата вредела и како гаранција за посигурна иднина.

Но, приказната на еден Македонец кој веќе неколку години живее и работи во Франкфурт покажува дека сопствениот дом во странство не мора секогаш да донесе и чувство на слобода.

Тој во Германија заминал со идеја да заработи повеќе, да создаде стабилен живот и со текот на времето да обезбеди нешто свое. По неколку години работа успеал да купи стан, што во очите на многумина било знак дека го остварил она по што заминал во странство.

Сепак, денес неговата слика за иднината е поинаква.

Наместо чувството дека конечно е обезбеден, тој признава дека сè почесто размислува за враќање во Македонија. Станот кој требало да му биде симбол на сигурност станал дел од обврските што го прават враќањето многу покомплицирано.

„Имам стан, но немам мир“, е суштината на неговата исповед.

Кредитот, работата и секојдневните трошоци создаваат чувство дека животот се претворил во постојана пресметка. Работиш за да ја отплатиш ратата, мораш да имаш стабилна работа за да ги покриеш трошоците, а секоја поголема животна промена носи нов финансиски ризик.

Токму тука се појавува дилемата со која се соочуваат многу иселеници. Кога човек нема недвижност, полесно може да одлучи да ја промени државата, работата или начинот на живот. Кога ќе земе кредит за стан, одлуката станува многу потешка.

Ако сака да се врати во Македонија, треба да одлучи што ќе прави со станот, како ќе продолжи да ја плаќа кредитната обврска и од што ќе живее по враќањето. Она што некогаш изгледало како најголема сигурност, сега му ја намалува слободата за промена.

Но, проблемот не е само финансиски.

Животот во странство за многумина значи и оддалеченост од семејството, пријателите и средината во која пораснале. Со текот на годините, секојдневието може да се сведе на работа, обврски, сметки и отплата на кредитот, додека чувството дека вистинскиот дом е на друго место станува сè посилно.

Таквите приказни не значат дека купувањето недвижност во Германија е лоша одлука. За многу луѓе тоа е рационален и долгорочен потег, особено ако имаат стабилни приходи и планираат да останат во земјата.

Но, сопствениот стан не може сам по себе да го реши прашањето каде човек сака да го помине животот.

Токму затоа неговата приказна предизвикува внимание. Она што однадвор изгледа како успех не секогаш се чувствува така одвнатре. Купен стан, стабилна работа и редовни приходи можат да донесат финансиска сигурност, но не можат да ја заменат потребата човек да се чувствува исполнето и да знае каде сака да му биде домот.

За Македонците кои размислуваат за живот во странство, неговиот случај е потсетник дека одлуките за недвижност не треба да се носат само според платата и цената на квадратот. Важно е да се размислува и за долгорочните планови, семејството, начинот на живот и можноста еден ден да се посака враќање.

Зашто, на крајот, недвижноста може да биде инвестиција, имот и финансиска сигурност. Но, домот е нешто многу повеќе од тоа.

И токму затоа човек може да има свој стан во Германија, а сепак да чувствува дека најмногу сака да се врати дома.