Интернетот и роботиката сè уште се реткост на европските фарми: Новите технологии најмногу ги користат најголемите производители

Европското земјоделство сè уште е далеку од целосна дигитална трансформација. И покрај брзиот развој на новите технологии, интернет пристапот и примената на современи решенија на фармите во Европската Унија остануваат нерамномерно распоредени. Според податоците на Евростат, во 2023 година само 43 проценти од фармите во ЕУ имале пристап до интернет, додека модерните технологии за прецизно земјоделство ги користела помалку од една петтина од производителите.

Разликите меѓу земјите членки се значителни. Во Данска, Германија, Словачка, Латвија, Чешка и Австрија, повеќе од 90 проценти од фармите биле поврзани на интернет, што е значително над просекот на Унијата. Од друга страна, во дел од европските земји дигиталната инфраструктура и примената на нови технологии сè уште се ограничени.

Една од областите каде што дигитализацијата постепено навлегува е управувањето со фармите. Информациските системи кои им помагаат на земјоделците во планирање, следење и оптимизација на производството ги користеле околу 11 проценти од фармите во ЕУ. Најголема примена на ваквите системи има во Франција, каде што ги користат приближно 60 проценти од земјоделските стопанства.

Роботиката, пак, сè уште е поретка појава во европското земјоделство. Машини кои можат самостојно да извршуваат одредени задачи без директна човечка интервенција биле присутни кај околу седум проценти од фармите.

Посебно внимание привлекува развојот на прецизното земјоделство, кое овозможува подобро користење на ресурсите преку примена на сензори, GPS системи, сателитски податоци и автоматизирани процеси. Околу 18 проценти од фармите со земјоделско земјиште во ЕУ користеле некоја форма на вакви технологии. Иако бројот на корисници е релативно мал, тие управуваат со околу 44 проценти од вкупната земјоделска површина во Унијата.

Прецизното земјоделство опфаќа различни современи методи, како автоматско дозирање на ѓубрива и средства за заштита на растенијата, насочено прскање, следење на состојбата на посевите и анализа на почвата врз основа на податоци собрани преку дигитални уреди.

Најголема примена на овие технологии има во Луксембург, Финска и Естонија, каде што повеќе од 75 проценти од земјоделското земјиште е управувано од фарми што користат одредени форми на прецизно земјоделство. Спротивно на тоа, во Кипар уделот е околу еден процент, додека во Грција и Романија се движи меѓу 10 и 15 проценти.

Податоците покажуваат дека дигиталната револуција во земјоделството не се одвива со исто темпо низ цела Европа. Мал број технолошки напредни фарми веќе управуваат со голем дел од обработливото земјиште, додека многу други производители сè уште немаат пристап до основна дигитална инфраструктура.

Евростат посочува дека истражувањето не ги опфатило најмалите земјоделски стопанства, но анализираните фарми претставуваат околу 98 проценти од користеното земјоделско земјиште во Европската Унија и околу 99 проценти од вкупниот број одгледуван добиток.

Иако технологијата нуди можност за поголема продуктивност, намалување на трошоците и поефикасно користење на ресурсите, податоците покажуваат дека дигитализацијата на европското земјоделство сè уште зависи од инфраструктурата, инвестициите и можноста на производителите да ги применат новите решенија.