Видеоигрите одамна не се само забава за децата и тинејџерите, туку глобална индустрија што привлекува милиони луѓе од различни генерации. Од кратките игри на мобилните телефони до сложените виртуелни светови на компјутерите и конзолите, дигиталната забава зазема сè поголем простор во секојдневието. Но истражувањето за времето што луѓето го поминуваат играјќи открива интересен парадокс: земјите што создаваат некои од најпознатите видеоигри не се нужно и оние во кои граѓаните најдолго играат. Според податоците од истражувањето на GWI, спроведено во вториот квартал од 2025 година и објавено во извештајот Digital 2026 Global Overview Report, корисниците на интернет на возраст од 16 години и повеќе поминуваат во просек 6 часа и 56 минути неделно играјќи видеоигри. Тоа е речиси еден час дневно, но разликите меѓу државите се значителни. Анализата опфаќа 54 пазари и ги зема предвид игрите на мобилни телефони, компјутери и конзоли. На врвот на рангирањето се наоѓаат Филипините, каде што играњето видеоигри зазема најголем дел од слободното време на испитаниците. Просекот изнесува околу 11 часа и 14 минути неделно, односно приближно еден час и 36 минути дневно. Тоа е значително над светскиот просек и ја издвојува оваа азиска земја како пазар со особено изразени навики за дигитална забава. Веднаш зад Филипините се наоѓа Бразил, со просечно време од 10 часа и 56 минути неделно. Третото место ѝ припаѓа на Турција, каде што интернет-корисниците играат во просек 10 часа и 11 минути. Овие три земји се единствените меѓу анализираните пазари во кои просечното неделно време поминато во видеоигри ја надминува границата од десет часа. Ваквите резултати покажуваат дека популарноста на видеоигрите не зависи исклучиво од економската моќ на една земја. Пазарите со пониска просечна куповна моќ можат да имаат исклучително активна гејмерска публика, особено благодарение на мобилните телефони. За разлика од поскапите компјутери и конзоли, мобилните уреди овозможуваат пристап до голем број бесплатни или релативно достапни игри, што ја прави оваа форма на забава широко распространета. Филипините се впечатлив пример за таквата дигитална култура. Играњето преку мобилни телефони е дел од секојдневните навики на голем број корисници, а онлајн игрите нудат можност за натпреварување, комуникација и заедничко поминување време. Иако истражувањето не ги утврдува директните причини за високото рангирање, достапноста на мобилните игри и нивната социјална димензија се важни фактори што можат да помогнат во објаснувањето на ваквите навики. Особено интересно е присуството на земјите од американскиот континент меѓу најактивните пазари. Дури пет држави од овој регион се наоѓаат меѓу првите десет, што укажува на силна застапеност на видеоигрите во секојдневниот живот на нивните интернет-корисници. Бразил е највисоко рангиран, но значително време за играње се забележува и во Мексико и Соединетите Американски Држави. Во Мексико просекот изнесува 9 часа и 24 минути неделно, додека американските интернет-корисници поминуваат околу 9 часа и 9 минути играјќи видеоигри. Иако разликата меѓу овие две земји не е голема, фактот дека Мексико е пред САД е интересен ако се земе предвид големината на американската индустрија за видеоигри. Соединетите Американски Држави во 2024 година биле вториот најголем пазар за видеоигри во светот според остварените приходи. Таму работат некои од највлијателните компании во индустријата, а пазарот опфаќа милиони потрошувачи што купуваат игри, конзоли, дополнителна содржина и дигитални услуги. Сепак, американските корисници не се на самиот врв според времето што го поминуваат играјќи. Оваа разлика открива важна карактеристика на гејмерската индустрија. Големиот приход од продажба не значи автоматски и поголем број часови поминати во играње. На финансиските резултати влијаат цените на производите, куповната моќ на населението, бројот на корисници и нивните потрошувачки навики. Од друга страна, времето поминато во играње покажува колку активно луѓето ги користат видеоигрите, независно од тоа колку пари трошат на нив. Уште поголемо изненадување доаѓа од Источна Азија, регион што има огромно влијание врз развојот на современата гејмерска култура. Земји како Јапонија, Кина и Јужна Кореја се поврзуваат со светски познати производители, популарни игри и напредна технологија. Сепак, според истражувањето, нивните интернет-корисници поминуваат помалку време играјќи од светскиот просек. Во Јужна Кореја, која е позната по развиената култура на електронски спортови и професионални гејмерски натпреварувања, просечното време изнесува 5 часа и 48 минути неделно. Тоа е повеќе од еден час под глобалниот просек, иако земјата има значајна улога во развојот на конкурентното играње и онлајн гејмерските заедници. Во Кина, еден од најголемите светски пазари за видеоигри, просекот изнесува 5 часа и 12 минути неделно. Во Тајван се забележани 6 часа и 3 минути, додека во Хонгконг интернет-корисниците играат околу 5 часа и 6 минути. Сите овие пазари се под светскиот просек, и покрај нивното значење за технолошката индустрија и дигиталната забава. Најнеочекуваниот резултат, сепак, доаѓа од Јапонија. Земјата што му подари на светот некои од најпрепознатливите видеоигри и конзоли се наоѓа дури на 53-тото место од вкупно 54 анализирани пазари. Јапонските интернет-корисници поминуваат во просек само 3 часа и 59 минути неделно играјќи, што е помалку од половина од времето забележано во САД. Ваквото рангирање е особено интересно ако се земе предвид историската улога на Јапонија во развојот на видеоигрите. Компании како Nintendo и Sony имаат огромно влијание врз глобалниот пазар, а јапонските производители стојат зад бројни легендарни конзоли, игри и ликови што одбележале повеќе генерации. Јапонската индустрија е една од најпрепознатливите во светот, но тоа не значи дека просечниот интернет-корисник во земјата поминува повеќе време играјќи од корисниците во други држави. Резултатите не треба да се толкуваат како доказ дека видеоигрите се непопуларни во Јапонија. Тие покажуваат дека просечното време на играње кај испитаниците е релативно ниско во споредба со останатите анализирани пазари. Врз ваквите показатели можат да влијаат повеќе фактори, меѓу кои структурата на населението, работните навики, начинот на користење на слободното време и застапеноста на различни видови дигитална забава. На последното место се наоѓа Мароко, каде што просечното неделно време поминато во видеоигри изнесува 2 часа и 36 минути. Разликата меѓу Мароко и првопласираните Филипини достигнува дури 8 часа и 38 минути неделно. Тоа значи дека просечниот интернет-корисник на Филипините поминува повеќе од четири пати подолго играјќи отколку корисникот во Мароко. Ваквите разлики покажуваат дека видеоигрите, иако се глобално распространети, немаат иста улога во секое општество. Во некои земји тие претставуваат еден од главните начини за поминување на слободното време, додека во други се само една од повеќето форми на забава. На навиките можат да влијаат и достапноста на технологијата, цените на интернет-услугите, популарноста на одредени игри и социјалните активности поврзани со нив. Важно е и како се читаат самите статистички податоци. Истражувањето се однесува на интернет-корисници на возраст од 16 години и повеќе, а не на целокупното население на секоја земја. Затоа резултатите не можат директно да се применат на сите жители, особено во држави каде што пристапот до интернет значително се разликува меѓу возрасните и социјалните групи. Исто така, просечното време не покажува колку луѓе играат секој ден, ниту колку е голема групата на најактивни играчи. Во една земја може да постои помала заедница што поминува многу часови во видеоигри, додека во друга голем број луѓе играат повремено и во пократки интервали. Поради тоа, рангирањето најдобро служи за споредба на просечното време поминато во играње, а не како целосна мерка за развиеноста на гејмерската култура. Од економска перспектива, ваквите податоци се интересни и за компаниите што развиваат видеоигри. Пазарите со голем број активни корисници можат да бидат привлечни за мобилни игри, онлајн услуги и рекламирање, дури и кога просечната потрошувачка по играч е релативно ниска. Истовремено, земјите со поголема куповна моќ можат да создаваат високи приходи со помал број часови поминати во играње. Токму затоа компаниите не можат да ја проценуваат привлечноста на одреден пазар само според времето што корисниците го поминуваат пред екраните. За успешна деловна стратегија се важни и подготвеноста за купување игри, интересот за дополнителна содржина, користењето претплатнички услуги и изборот меѓу мобилни телефони, компјутери и конзоли. Истражувањето открива и поширока промена во разбирањето на дигиталната забава. Видеоигрите веќе не се ограничени на одредена генерација или на земјите со најразвиена технолошка индустрија. Тие се дел од глобалната култура, но нивната популарност се изразува на различни начини, во зависност од економските услови и секојдневните навики на населението. Најголемото изненадување останува разликата меѓу земјите што ја создаваат гејмерската индустрија и оние што поминуваат најмногу време користејќи ги нејзините производи. Јапонија може да биде светски симбол на видеоигрите, а сепак да се најде речиси на дното според просечното време на играње. Филипините, од друга страна, покажуваат дека за да се биде на врвот на гејмерската активност, не е неопходно земјата да биде дом на најголемите светски производители. Податоците на GWI потврдуваат дека големината на пазарот, влијанието врз индустријата и времето поминато во играње се три различни показатели. Додека компаниите продолжуваат да се натпреваруваат за вниманието на корисниците, навиките на играчите покажуваат дека дигиталната забава не се развива подеднакво во сите делови од светот. А токму тие разлики ја прават глобалната гејмерска индустрија толку разновидна и динамична. Навигација на напис Во Кина паричникот станува минато – како QR-кодовите ги потиснаа готовината и банкарските картички? Кина го тестира својот прв електричен патнички авион со екипаж – може да превезува 19 патници и да лета до 400 километри