Платата веќе не е доволна: Сè повеќе работници гледаат колку време ќе им треба за да стигнат на работа

Платата, работната позиција и можноста за напредување долго време беа главните критериуми при изборот на ново работно место. Денес во пресметката влегува уште еден фактор кој станува сè поважен – колку време и пари ќе бидат потребни секој ден за одење и враќање од работа.

Речиси половина од кандидатите опфатени со истражувањата барем еднаш во својата кариера одбиле понуда за работа затоа што патувањето до работното место било предолго или прескапо. Тоа покажува дека локацијата на компанијата веќе не е само практично прашање, туку фактор што може директно да влијае врз одлуката дали некоја понуда воопшто ќе биде прифатена.

Причината не е тешко да се пронајде. Со растот на трошоците за гориво, јавниот превоз и секојдневниот живот, вработените сè почесто пресметуваат колкав дел од платата ќе мора да потрошат само за да стигнат до работното место.

На прв поглед, нова работа со повисока плата може да изгледа како очигледно подобар избор. Но доколку работното место е значително подалеку од домот, во пресметката влегуваат горивото, паркирањето, патарините, билетите за јавен превоз и другите трошоци поврзани со патувањето. Кога сите тие расходи ќе се соберат на месечно ниво, дел од зголемувањето на платата може целосно да исчезне.

Повисоките транспортни трошоци веќе ги менуваат и навиките на луѓето што бараат работа. Според податоците од истражувањата, 65 проценти од кандидатите ги промениле своите критериуми поради растот на цените на горивото и почнале да обрнуваат поголемо внимание на работните места што се поблиску до нивниот дом.

Сепак, парите се само едната страна од проблемот. За многу вработени времето станува уште повредно од трошоците за патување.

Ако некој секој работен ден поминува по два часа во одење и враќање, тоа се десет часа неделно. За еден месец се собираат десетици часови поминати во автомобил, автобус или сообраќаен метеж – време кое не се плаќа, а директно се одзема од слободниот дел од денот.

Долгото патување може да влијае и врз заморот, концентрацијата и расположението. Работниот ден практично започнува многу пред пристигнувањето во канцеларијата и завршува долго по напуштањето на работното место. Поради тоа, границата меѓу професионалниот и приватниот живот станува сè потешко одржлива.

За речиси една третина од работниците, според податоците наведени во истражувањата, ниту повисока плата ниту дополнителен финансиски надомест не се доволни за да го компензираат времето изгубено во секојдневното патување. Тоа покажува колку се промениле приоритетите на дел од работната сила.

Токму затоа и споредбата меѓу две понуди за работа станува посложена. Работно место со нешто пониска плата, но на десетина минути од домот, може да биде попривлечно од подобро платена позиција до која се патува еден час во еден правец. Кога ќе се пресметаат и парите и времето, разликата меѓу двете понуди може да изгледа сосема поинаку.

Оваа промена ги принудува и работодавачите да размислуваат поинаку. Компанијата повеќе не се натпреварува за добри работници само преку платата. Важни стануваат локацијата, можноста за работа од дома, флексибилното работно време и надоместувањето на транспортните трошоци.

За работните места кај кои не е возможна работа од дома, покривањето на патните трошоци или додатокот за гориво може да биде значајна предност. Флексибилното работно време, пак, може да им овозможи на вработените да ги избегнат најголемите сообраќајни гужви и да поминуваат помалку време на пат.

Хибридната работа носи уште поголема промена. Доколку вработениот треба да оди во канцеларија само два или три дена неделно, трошокот и времето за патување значително се намалуваат. За кандидатите што живеат подалеку од работното место, токму тоа може да биде пресудно при изборот меѓу две компании.

Работодавачите кои ќе ја препознаат вредноста на времето на своите вработени можат да имаат предност и при задржувањето на кадрите. Човек кој секој ден губи часови за да стигне до работа многу полесно може да размислува за промена доколку добие слична понуда поблиску до домот.

Затоа денес добрата работа сè помалку се оценува само според бројката на платниот список. Вработените пресметуваат колку навистина ќе им остане од платата откако ќе ги платат трошоците за патување, но и колкав дел од денот ќе мора да му го посветат на работното место надвор од официјалното работно време.

Прашањето при изборот на нова работа така постепено се менува. Покрај „колкава е платата?“, сè почесто се поставува и друго, подеднакво важно прашање – „колку време од мојот живот ќе ми одзема секојдневното патување?“