„Како никогаш да не сум постоел“: Поранешниот директор на „Дизни“ проговори за отказот по 30 години во компанијата

Три децении поминал во една од најпознатите компании во светот, стигнал до нејзината највисока функција, а денес вели дека не може ниту да се натера повторно да ги посети местата со кои бил професионално поврзан со години. Поранешниот извршен директор на „Дизни“, Боб Чапек, отворено проговори за начинот на кој компанијата се разделила со него во 2022 година и за чувството дека по неговото заминување бил третиран како никогаш да не бил дел од нејзината историја.

Чапек вели дека од моментот кога бил сменет во ноември 2022 година повеќе не се вратил во „Дизни“. За време на разговор за „Блумберг Бизнисвик дејли“ признал дека не знае дали психолошки би можел повторно да отиде таму, бидејќи посетата неизбежно би ја поврзал со начинот на кој завршила неговата кариера во компанијата. За човек кој во „Дизни“ работел од 1993 година, прекинот, според неговите зборови, не бил само губење на функцијата, туку многу подлабоко лично разочарување.

Поранешниот директор сега ја раскажува својата страна од приказната додека ги промовира мемоарите „Behind the Castle Walls: My Thirty Years at the Happiest Place on Earth“. Во интервјуата што ги дава по повод книгата, Чапек не го крие незадоволството од односот на компанијата по неговото разрешување. Најтешко, како што објаснува, му паднало чувството дека неговите три децении работа биле избришани речиси преку ноќ.

„Како да не сум ни постоел“, е начинот на кој Чапек го опишува својот однос со компанијата по отказот. Тој смета дека дури и доколку управниот одбор имал причини да донесе одлука за промена на раководството, начинот на кој тоа било направено можел да биде сосема поинаков. По речиси 30 години работа, очекувал заминувањето да биде проследено со достоинство и почит, нешто што, според него, не го добил.

Неговата кариера во „Дизни“ долго време се движела нагоре. Пред да стигне до врвот на компанијата, Чапек раководел и со бизнисот со тематските паркови, еден од најпрепознатливите и најважните сегменти на групацијата. Во февруари 2020 година ја презел функцијата извршен директор од Боб Ајгер, но моментот за преземање на компанијата се покажал исклучително тежок. Само неколку недели подоцна пандемијата на коронавирусот го запре туристичкиот сектор, ги затвори тематските паркови и сериозно погоди голем дел од активностите на „Дизни“.

Токму во тој период, според Чапек, започнале и проблемите во неговиот однос со Ајгер. Тој тврди дека околу еден месец откако ја презел функцијата, Ајгер во интервју за „Њујорк тајмс“ најавил дека повторно ќе има поактивна улога во управувањето со компанијата. Чапек вели дека претходно немало разговор меѓу нив за таков чекор и дека следниот ден му порачал на својот претходник дека со тоа практично му ја потпишал „смртната пресуда“ како извршен директор.

Напнатоста меѓу двајцата на крајот завршила со драматична промена на врвот. На 20 ноември 2022 година управниот одбор го разреши Чапек и го врати Ајгер на функцијата извршен директор. Оттогаш, според Чапек, двајцата воопшто не разговарале, а тој не очекува нивниот однос наскоро да се промени.

Сепак, самиот отказ не е единствената причина за неговата огорченост. Чапек тврди дека она што се случувало подоцна му оставило впечаток дека компанијата постепено се обидува да ја намали или целосно да ја избрише неговата улога во сопствената историја. За него особено болен бил моментот кога неговото име било отстрането од историските материјали на компанијата. Тоа го доживеал како порака дека не било доволно само да биде сменет од функцијата, туку дека дистанцирањето од него продолжило и потоа.

Разочарувањето дополнително се зголемило кога не добил покана за прославата на 100-годишнината на „Дизни“, настан во чие организирање, како што вели, лично учествувал. Не бил поканет ниту на одбележувањето на десетгодишнината на „Шангај Дизни Ризорт“, проект за кој смета дека имал важна улога во периодот кога бил дел од раководството. За Чапек, токму ваквите постапки се доказ дека односот со компанијата не завршил само со деловна одлука за промена на директорот.

Посебно го погодило и тоа што немал можност да им се обрати на приближно 200.000 вработени во компанијата со проштална порака. По три децении во „Дизни“, сакал да има можност да се збогува со луѓето со кои работел, но таква прилика не добил. Пораката што сакал да им ја испрати на вработените на крајот ја вклучил во својата книга.

Чапек има забелешки и за начинот на кој јавно било објавено неговото заминување. Според неговото сведоштво, постоел договор пред објавувањето да го види соопштението за јавноста, но тоа било пуштено околу половина час подоцна без процесот да се одвива како што очекувал. Кога ги собира сите овие настани, поранешниот директор смета дека зад односот кон него имало и многу лични судири и его.

За компанија како „Дизни“, која со децении гради имиџ поврзан со забава, семејство и „најсреќното место на Земјата“, приказната на нејзиниот поранешен директор открива сосема поинаква страна од животот на самиот корпоративен врв. Чапек стигнал до најмоќната позиција во компанијата по речиси 30 години работа, но само две години подоцна ја напуштил во околности што и четири години потоа очигледно оставаат силна трага врз него.

Неговата приказна истовремено покажува колку брзо може да се промени положбата дури и на луѓето што се наоѓаат на самиот врв на најголемите светски компании. Од раководење со една од најпознатите забавни империи во светот до чувството дека сопствената компанија го избришала од својата приказна, патот на Чапек завршил на начин што тој очигледно сè уште тешко го прифаќа.