Градот што привлече милијарди: Како Bengaluru стана „Силициумската долина на Индија“

На југот на Индија се наоѓа град кој за само неколку децении успеа од важен индустриски и образовен центар да се претвори во едно од најзначајните технолошки средишта во светот. Bengaluru, некогаш познат како Bangalore, денес е синоним за индиската ИТ-индустрија, стартапите и развојот на напредните технологии, поради што често се нарекува „Силициумската долина на Индија“.

Главниот град на сојузната држава Карнатака денес е дом на голем број домашни и странски технолошки компании. Тука се развиваат софтверски решенија, системи со вештачка интелигенција, финтек-платформи, биотехнолошки производи и други технологии кои се користат на пазарите ширум светот.

Меѓу најпознатите компании со корени во Bengaluru се Infosys и Wipro, но економската сила на градот одамна не се темели само на неколку големи корпорации. Во него функционира широка мрежа од стартапи, истражувачки центри, универзитети, инвеститори и развојни тимови на глобални компании.

Патот до денешниот статус не бил ниту брз ниту случаен. Подемот на Bengaluru е резултат на повеќедецениско вложување во образованието, технологијата и инфраструктурата, но и на политики со кои индиските власти се обиделе да го претворат градот во центар за електроника и современа индустрија.

Еден од важните чекори бил направен кон крајот на 1970-тите, кога започнал развојот на Electronic City. Замислен како голема индустриска зона за компании од областа на електрониката и технологијата, проектот со текот на времето прераснал во едно од најпрепознатливите технолошки подрачја во Индија.

Вистинското забрзување на развојот, сепак, следело во 1980-тите и 1990-тите години. Индиската влада почнала посериозно да го поддржува извозот на софтвер и технолошки услуги, додека државата Карнатака развивала политики насочени кон привлекување и развој на ИТ-компании.

Во 1989 година во Bengaluru бил воспоставен еден од првите индиски Software Technology Parks, а во 1991 година тој станал дел од системот Software Technology Parks of India, познат како STPI. Тоа било значајно затоа што на локалните компании им било овозможено полесно да се поврзат со странските пазари и да извезуваат услуги.

Комуникациската инфраструктура одиграла особено важна улога. Во период кога физичката оддалеченост претставувала сериозна пречка за индиските компании, развојот на меѓународните телекомуникациски врски овозможил работата да се извршува од Bengaluru за клиенти илјадници километри далеку.

Во текот на 1990-тите биле воспоставувани сè подобри комуникациски врски, вклучително и сателитски услуги за пренос на податоци и директни врски со Соединетите Американски Држави. Со тоа се создавал модел кој подоцна ќе стане една од најголемите предности на индиската економија – извозот на знаење и дигитални услуги.

Но технологијата сама по себе не била доволна. На Bengaluru му биле потребни и луѓе кои ќе можат да ја развиваат. Градот со години бил значаен образовен и истражувачки центар, а присуството на престижни институции дополнително го зајакнало неговиот потенцијал.

Меѓу најпознатите се Indian Institute of Science и Indian Institute of Management Bangalore. Покрај нив, во градот и неговата околина се развиле бројни истражувачки и инженерски центри, вклучително и оние поврзани со авионската, одбранбената и електронската индустрија.

Така постепено се создал круг кој и денес го поттикнува растот на градот. Компаниите доаѓаат затоа што има голем број квалификувани работници, младите професионалци се доселуваат затоа што има работа и можности за напредување, а новите компании полесно се создаваат затоа што веќе постојат инвеститори, искусни инженери, универзитети и големи технолошки системи.

Во последните години дополнителен импулс му даде и стартап-сцената. Bengaluru се претвори во еден од главните центри за индиското технолошко претприемништво. Компании од финтек-секторот, електронската трговија, мобилните апликации, образовната технологија и вештачката интелигенција од овој град се обидуваат да го освојат огромниот индиски пазар, но и корисниците надвор од земјата.

Размерите на технолошкиот раст најдобро се гледаат преку економските показатели. Според податоците на STPI, извозот на компаниите опфатени со нивниот систем во Bengaluru пораснал од околу 39 милиони индиски рупии во 1993 година на приближно 3,55 трилиони рупии во фискалната 2022/23 година.

Electronic City, пак, денес е дом на повеќе од 200 компании од ИТ, ИТ-услуги и електронскиот сектор, што покажува колку поинаква е економската слика на ова подрачје во споредба со периодот кога започнал неговиот развој.

Но успехот има и своја цена. Огромниот прилив на жители и компании го забрзал ширењето на градот, а со тоа се зголемиле и проблемите со сообраќајот, инфраструктурата и домувањето. Растот на цените на недвижностите и оптоварувањето на градската инфраструктура се дел од предизвиците со кои Bengaluru денес мора да се справува.

Градот кој некогаш бил познат по зеленилото и попријатната клима денес се соочува со проблеми типични за големите светски метрополи. Брзиот економски развој донел богатство и нови можности, но истовремено создал и сериозен притисок врз урбаното живеење.

И покрај тоа, приказната за Bengaluru останува еден од највпечатливите примери за тоа како една економија може да се трансформира. Комбинацијата од образован кадар, научни институции, државна поддршка, технолошка инфраструктура и поврзаност со глобалниот пазар го претворила градот во центар од кој денес се создаваат технологии што се користат низ целиот свет.

Затоа називот „Силициумската долина на Индија“ не е само атрактивен прекар. Bengaluru стана симбол на индискиот технолошки подем и доказ дека со долгорочна стратегија, инвестиции во знаење и пристап до глобалните пазари е можно еден град целосно да ја промени својата економска улога.