„Морган Стенли“ предупредува дека иднината на AI ќе ја одлучи достапноста на струја, а не само технологијата

Следната голема глобална конкуренција нема да се води околу тоа која земја располага со најнапредна вештачка интелигенција, туку која ќе успее да обезбеди доволно електрична енергија за нејзино функционирање. Ова е клучната порака што ја испратија аналитичарите на Morgan Stanley на панел-дискусија во Њујорк, посветена на иднината на американските иновации, инвестиции и енергетски политики.

Според нивните проценки, растечките потреби на вештачката интелигенција за компјутерска моќ директно ќе ја зголемат побарувачката за електрична енергија до нивоа што досега не се забележани. Во такви услови, енергетската инфраструктура ќе стане еден од најважните фактори за економски раст и технолошка доминација.

Во фокусот на дискусијата не беше само технолошкиот напредок, туку и прашањето дали Соединетите Американски Држави можат доволно брзо да изградат нови капацитети за производство и дистрибуција на електрична енергија. Учесниците предупредија дека без сериозни инвестиции во енергетскиот сектор, дури и најиновативните компании би можеле да се соочат со ограничувања во развојот.

Покрај инфраструктурните предизвици, се отвори и прашањето за влијанието на вештачката интелигенција врз пазарот на труд. Дел од експертите изразија загриженост дека автоматизацијата може да доведе до губење на работни места, но други сметаат дека ефектите ќе бидат понијансирани.

Џонатан Прангел, раководител на секторот за енергија и комунални услуги во Calvert Research and Management, истакна дека историски гледано, технолошките револуции најчесто создавале нови можности за вработување, иако тие се разликувале од претходните. Според него, сличен процес може да се очекува и со развојот на вештачката интелигенција.

Пораката од панелот е дека идната економска и геополитичка рамнотежа ќе зависи од способноста на државите да го усогласат технолошкиот напредок со енергетските ресурси. Во свет каде што алгоритмите и податоците стануваат клучни двигатели, струјата може да се покаже како највредната суровина на 21 век.

Оваа перспектива укажува на суштинска промена во начинот на кој се разбира конкурентноста на глобално ниво. Наместо трка за подобар код, сè повеќе се наѕира трка за посигурни и пообемни извори на енергија, што ќе го одреди темпото на идниот технолошки развој.