Автомобилска криза во Европа: пад на профитите и раст на кинеската моќ

Европската и глобалната автомобилска индустрија се соочуваат со период на длабоки промени, засилена конкуренција и растечка неизвесност, при што кинеските производители сè појасно го преземаат водството во иновациите и брзината на развој. Оваа промена на силите ја потврдуваат и највисоките раководители во индустријата, кои предупредуваат дека традиционалниот модел на работење повеќе не е одржлив во новите пазарни услови.

Извршниот директор на Volkswagen Group, Оливер Блуме, оценува дека бизнис моделот на европските производители суштински се променил, бидејќи центарот на иновации и развој сè повеќе се преместува кон Кина. Тој истакнува дека компанијата веќе не може да се потпира на класичниот пристап во кој развојот се водеше исклучиво од Европа, туку е принудена да интегрира знаења и процеси стекнати преку партнерства со кинески компании како SAIC Motor и Xpeng.

Оваа трансформација доаѓа во период кој за европската автомобилска индустрија се оценува како еден од најтешките во последните години. Финансиските резултати на големите производители покажуваат пад на профитите или директни загуби, со исклучок на неколку компании кои успеале да ја одржат стабилноста. Дополнителен притисок создаваат и трговските политики на САД, особено царините и промените во стимулациите за електрични возила, кои ја нарушија предвидливоста на глобалниот пазар.

Американските производители, меѓу кои Ford Motor Company, General Motors и Stellantis, исто така се соочуваат со последици од овие промени. Намалените субвенции и побавниот раст на побарувачката за електрични возила ги принудија да ги ревидираат своите стратегии, што резултираше со значителни финансиски загуби или намалена профитабилност.

Истовремено, европскиот пазар на автомобили бележи структурно забавување. Иако некои земји како Шпанија покажуваат побрзо закрепнување, целокупната продажба останува под нивоата од периодот пред пандемијата. Во ова закрепнување, сè поголема улога имаат кинеските производители, кои агресивно го прошируваат својот пазарен удел, особено во сегментот на електрични возила.

Германија, како клучен индустриски центар, е меѓу најпогодените. Компании како Volkswagen и Mercedes-Benz бележат значителен пад на профитот, под притисок на конкуренцијата и глобалните економски фактори. Сепак, нивниот пристап не се сведува на заштита преку протекционизам, туку на обид за зголемување на конкурентноста преку сопствени иновации и адаптација.

Ставот на индустријата најдобро го сумираат и дел од нејзините лидери, кои ги споредуваат кинеските производители со тим што интензивно тренира и се подготвува за глобална конкуренција. Во таа смисла, Европа се соочува со предизвик не само да ги прилагоди регулативите, туку и да го забрза сопствениот технолошки развој.

Иако се очекуваат одредени регулаторни олеснувања и поголема флексибилност во следниот период, аналитичарите сметаат дека суштинскиот предизвик останува ист. Тоа е потребата од длабока трансформација на европската автомобилска индустрија, која мора да се приспособи на новата глобална рамнотежа, каде конкуренцијата од Кина, трговските тензии со САД и технолошката транзиција ќе останат клучни фактори за нејзината иднина.