Хемискиот сектор во Германија предупредува на нов индустриски застој

Германската хемиска индустрија предупредува дека последиците од војната со Иран веќе почнуваат сериозно да се чувствуваат во најголемата европска економија. Компаниите од секторот се соочуваат со растечки трошоци за енергија, нарушени глобални синџири на снабдување и недостиг на клучни суровини, поради што дел од производителите веќе го намалуваат обемот на производство.

На годишната прес-конференција на германската асоцијација на хемиската индустрија VCI во Франкфурт беше истакнато дека новите геополитички тензии создаваат сериозен притисок врз индустрискиот сектор. Освен поскапувањето на енергијата, дополнителен проблем претставуваат и нарушувањата во меѓународниот транспорт, кои го отежнуваат снабдувањето со суровини и полуготови производи што се неопходни за производствените процеси.

Генералниот директор на VCI, Волфганг Гросе Ентруп, предупреди дека ситуацијата може да прерасне во поширок економски проблем доколку кризата продолжи. Според него, индустријата се наоѓа во негативна спирала на растечки трошоци и намалена достапност на ресурси. Тој нагласи дека колку подолго трае конфликтот, толку посилни ќе бидат неговите последици врз индустријата и врз целата германска економија.

Хемиската индустрија е еден од столбовите на германската индустриска структура и има клучна улога во бројни економски сектори. Производите од овој сектор се користат во автомобилската индустрија, фармацијата, земјоделството, производството на пластика и во многу други гранки на економијата. Поради тоа, секое нарушување во хемиското производство има потенцијал да предизвика пошироки економски последици.

Дополнителен притисок врз индустријата создава наглото поскапување на природниот гас во Европа. Гасот е основна суровина за производство на амонијак и азотни ѓубрива, а неговата цена значително се зголеми по избувнувањето на конфликтот. Според податоците на индустријата, цените на гасот пораснале за повеќе од 50 проценти од почетокот на војната, што директно ги зголемува производствените трошоци.

Во исто време, кризата има глобални последици и врз снабдувањето со хемиски суровини. Во Азија, некои петрохемиски компании веќе го намалиле производството поради недостиг на нафта деривати како што е нафтата, која се користи како клучна суровина за производство на пластика, растворувачи и други хемиски материјали. Намаленото производство во овој регион создава дополнителни тесни грла во глобалните синџири на снабдување.

Овие нарушувања се пренесуваат и врз европските производители, кои зависат од увоз на одредени интермедијарни хемиски производи. Како резултат на тоа, компаниите се соочуваат со ситуација во која истовремено растат трошоците за производство, додека достапноста на суровини и полуготови материјали се намалува. Овој процес создава домино ефект кој може да влијае врз повеќе индустриски сектори.

Германската асоцијација VCI претставува повеќе од 1.900 компании од областа на хемијата, фармацијата и сродните индустрии. Меѓу нив се наоѓаат големи мултинационални корпорации како BASF, Bayer и Evonik, но и голем број мали и средни семејни компании кои се важен дел од германскиот индустриски екосистем.

Вкупно, овој сектор обезбедува работа за околу 480.000 луѓе во Германија и претставува еден од најзначајните извозни столбови на земјата. Поради тоа, состојбата во хемиската индустрија често се смета за показател за поширокото економско здравје на германската економија и на индустрискиот сектор во Европа.

Индустриските претставници предупредуваат дека доколку кризата продолжи и цените на енергијата останат високи, постои ризик од ново забавување на индустриската активност во Европа. Таквото сценарио би можело дополнително да ја оптовари економијата, која и онака се соочува со бројни предизвици во последните години, вклучително и енергетската транзиција, глобалната конкуренција и геополитичките тензии.

Затоа, германските индустриски лидери апелираат за стабилизација на глобалната ситуација и враќање на предвидливоста на енергетските и трговските пазари. Според нив, само во услови на стабилни синџири на снабдување и умерени енергетски трошоци индустријата може да продолжи да ја игра својата клучна улога во европската економија.