Скапа тишина во фабриките: Германија ризикува економски и политички потрес без челик

Германската економија се соочува со уште едно предупредување – можното исчезнување на нејзината челична индустрија би можело да стане тивка, но скапа катастрофа. Според нова економска анализа на Универзитетот во Манхајм, загубата на домашното производство на челик би можела да ја чини Германија и до 50 милијарди евра годишно. Ова сценарио не е само бројка на хартија – тоа значи помалку работни места, поскапено производство, пад на конкурентноста и потенцијална политичка нестабилност во земја што со децении беше симбол на индустриска сила и дисциплина.

Истражувачите предупредуваат дека германските региони кои зависат од челичното производство – како Дујсбург, Бремен, Ајзенхитенштат и Сарланд – би можеле да се претворат во економски жаришта на кризата. Таму каде што некогаш одекнуваа звуците на челичните погони и фабричките кранови, би можеле да останат само затворени хали и невработеност. „Дури и постепеното слабеење на овој сектор може да има долгорочни социјални и политички последици,“ предупредуваат авторите на студијата.

Германија, која ја изгради својата економска стабилност врз тешката индустрија и извозот, сега се наоѓа во деликатна позиција. Ако светските пазари на челик се нарушат – било поради геополитички тензии, нарушени синџири на снабдување или намалени испораки од Кина – последиците ќе се прелеат врз целиот индустриски ланец. Градежништвото, автомобилската индустрија, машинскиот инженеринг и металопреработувањето – сите би почувствувале остар удар. Зголемените трошоци за суровини би значеле повисоки цени, намалено производство и послаба извозна моќ – токму она што ја одржува германската економија во врвот на Европа.

Но ова не е само економска приказна. Како што предупредуваат економистите Том Кребс и Патрик Качмарчик, последиците од падот на челичната индустрија можат да се претворат и во политички потреси. Историјата веќе покажа дека индустрискиот пад често создава простор за популистички движења. Така беше во САД и Велика Британија, каде што пропаѓањето на фабриките ги разбуди чувствата на незадоволство и недоверба кон политичкиот систем. Истото може да се случи и во Германија – земја што долго време беше симбол на економска рационалност и политичка стабилност.

Затоа, ова предупредување не се однесува само на бројките, туку на иднината на германската индустриска и демократска структура. Ако политиката ја запостави челичната индустрија, последиците ќе ги почувствува целото општество – од работниците на производните линии до потрошувачите и инвеститорите. „Политиката што ги напушта клучните индустрии не ја ослабува само економијата, туку и довербата во системот“, велат истражувачите.

Во време кога Европа се соочува со глобална конкуренција, енергетски предизвици и технолошка транзиција, Германија повторно мора да си го постави прашањето: што вреди повеќе – зелениот идеализам или индустрискиот реализам? Одговорот на тоа прашање ќе ја одреди нејзината иднина во следните децении – и ќе покаже дали ќе остане моторот на Европа или ќе стане уште една жртва на сопствените економски компромиси.