Глобалниот пазар на злато во турбуленција: продажба од Турција, купувања од Кина

Глобалниот пазар на злато е под силен притисок откако неколку централни банки го ревидираа управувањето со своите резерви, а Турција, Русија и Полска се најистакнати примери на промени во стратегиите, додека Кина го зголемува својот откуп. Централната банка на Турција продаде 52 тони злато помеѓу 27 февруари и 27 март, со што нето резервите се намалија на 440 тони, најниско ниво во последните две години. Во исто време, банката изврши размена на дополнителни 79 тони злато, обезбедувајќи ликвидност и влијаејќи на стабилизацијата на лирата. Вкупната вредност на овие трансакции изнесува речиси 20 милијарди долари според пресметките на аналитичката компанија „Металс Фокус“.

Продажбата на злато од страна на Турција е дел од стратегијата за стабилизација на домашната валута и ограничување на инфлацијата, која достигнува 31 процент. Нето меѓународните резерви на земјата се речиси преполовени и изнесуваат околу 46 милијарди долари од почетокот на конфликтот во Иран. Исто така, Турција ја намали цената на златото на пазарот преку договори за размена, што ја зголеми понудата и создаде дополнителен притисок врз глобалните цени.

Промените во Турција се дел од поширок тренд. Русија продаде 15 тони злато во јануари и февруари, а Полска разгледуваше слични потези за финансирање на одбранбени потреби, иако владата го одби предлогот. Во спротивен правец, Народната банка на Кина купи 160.000 унци злато во март, искористувајќи ги пониските цени за зголемување на резервите.

Аналитичарите предупредуваат дека ваквите активности на централните банки имаат директно влијание врз цените на златото, кои минатиот месец паднаа за 11,5 проценти, што е најлош резултат во последните 18 години. Глобалната економска нестабилност, енергетските шокови и конфликти како оној на Блискиот Исток дополнително ја нагласуваат важноста на златото како средство за стабилизација и заштита на домашните пазари.

Трендот покажува дека централните банки сè повеќе ја користат промената на цените и глобалните случувања за да го оптимизираат управувањето со резервите. Додека одредени држави продаваат за да обезбедат ликвидност и стабилизираат валути, други, како Кина, ја гледаат можноста за долгорочно зголемување на резервите и заштита од идни нестабилности на пазарот.