Повеќе од 2.000 компјутери собирале прашина по 23 години се претвориле во богатство

Повеќе од две децении, илјадници стари компјутери собирале прашина во штала во САД, а нивниот сопственик веројатно не можел да претпостави дека технологијата која одамна била заборавена еден ден повторно ќе стане интересна. Она што некогаш било неуспешна деловна инвестиција, по 23 години се претворило во неочекуван извор на заработка.

Во центарот на необичната приказна е Џејмс Пелегрини, кој уште во осумдесеттите години купил голема количина компјутери со намера врз нив да изгради бизнис. Планот не се развивал онака како што очекувал, а повеќе од 2.000 уреди на крајот завршиле во штала на негов сосед.

Таму компјутерите останале со години. Технологијата во меѓувреме напредувала со огромна брзина, персоналните компјутери станале секојдневие, а старите машини сè повеќе изгледале како остаток од едно одамна поминато време.

Но, токму времето на крајот работело во корист на Пелегрини.

По повеќе од две децении, состојбата на објектот во кој биле сместени компјутерите почнала да се влошува. Постоела опасност шталата да се урне, па сопственикот морал да одлучи што ќе прави со огромната количина стара опрема.

Наместо едноставно да ја фрли, решил да провери дали за компјутерите постои интерес меѓу колекционерите. Ги понудил преку eBay, а одлуката се покажала како многу поисплатлива отколку што можело да се очекува.

Старите машини привлекле внимание кај љубителите на ретро-технологијата и кај колекционерите кои се подготвени да платат за уреди што денес тешко можат да се најдат. Со продажбата Пелегрини успеал да оствари приход од повеќе од 45.000 евра.

Причината за интересот не била само староста на компјутерите. Станувало збор за NABU, необичен компјутерски систем од почетокот на осумдесеттите години, кој во одредена смисла бил далеку пред своето време.

Идејата зад NABU била корисниците преку кабелската телевизиска инфраструктура да можат да пристапуваат до различни програми, информации и компјутерски игри. Денес таквиот концепт не звучи особено необично, но во периодот кога системот бил создаден масовниот интернет сè уште не постоел во формата во која го познаваме денес.

Практично, NABU се обидувал да понуди дел од можностите што многу години подоцна ќе станат нормален дел од дигиталниот живот – компјутер поврзан со мрежа преку која корисникот може да добива различни содржини и услуги.

И покрај амбициозната идеја, проектот не успеал да се претвори во голем комерцијален успех. Голем број произведени компјутери останале непродадени, а дел од нив на крајот завршиле токму кај Пелегрини.

Во моментот кога биле складирани во штала, тешко дека некој можел да претпостави дека по повеќе од две децении повторно ќе има купувачи заинтересирани за нив. Но, развојот на пазарот за ретро-компјутери целосно ја променил нивната вредност.

Кај старите технолошки производи често се случува токму малата достапност да биде еден од главните фактори што ја зголемува нивната привлечност. Уред што во времето кога бил произведен не постигнал голем успех, неколку децении подоцна може да биде многу поинтересен бидејќи преживеале релативно мал број примероци.

Така, компјутерите што со години биле практично заборавени во штала станале интересни за луѓе кои собираат стара технологија или сакаат повторно да ги оживеат компјутерските системи од осумдесеттите години.

Сепак, продажбата преку eBay во меѓувреме е запрена. Пелегрини потврдил дека повеќе не може да ги нуди старите компјутери преку платформата, но конкретната причина за тоа не е наведена. Не е познато дали станува збор за правилата на платформата или за друга причина.

Без оглед на тоа како ќе продолжи продажбата на преостанатите уреди, неговата приказна покажува колку необично може да се движи вредноста на старата технологија.

Компјутерите кои некогаш биле дел од деловна идеја што не го остварила очекуваниот успех, потоа повеќе од 20 години биле оставени во штала, за на крај повторно да станат барана стока.

Во свет во кој електронските уреди често ги заменуваме по само неколку години, приказната за повеќе од 2.000 заборавени компјутери е интересен потсетник дека старото не секогаш значи и безвредно. Понекогаш се потребни само доволно време, малку реткост и вистинските колекционери за она што било оставено да собира прашина да се претвори во мало богатство.