Бугарија подготвува нова мерка со која сака да го поттикне преселувањето на работоспособното население од големите градови во помалите населени места. Од есен треба да започне втората компонента од програмата „Ја избирам Бугарија“, преку која државата ќе обезбедува значителна финансиска поддршка за луѓето што ќе одлучат да ја променат средината и да започнат нов живот во друг дел од земјата. За оваа мерка се предвидени околу 15 милиони евра, а целта е поддршката да опфати најмалку 1.050 лица и нивните семејства. Финансиската помош е замислена да ги покрие најголемите трошоци што ги носи преселбата – од транспортот на покуќнината и трошоците за патување до работното место, па сè до поддршка за домување во првите месеци. Еден од најзначајните делови од програмата е бонусот за оние кои ќе останат вработени. На корисниците им се нуди можност да добијат средства во висина од шест просечни плати доколку ги исполнат условите и останат на своето работно место. Со тоа властите сакаат финансиската помош да не биде само краткорочен поттик за преселување, туку механизам кој ќе придонесе луѓето долгорочно да останат во помалите градови. Програмата, сепак, не е нова. Нејзината прва компонента започна во септември 2025 година и првенствено беше насочена кон Бугарите кои живеат во странство, а сакаат да се вратат во земјата и повторно да се вработат. Во неа можат да учествуваат и лица со бугарско потекло, како и луѓе кои неодамна го завршиле своето образование во странство. Основната цел е да се поттикне враќањето на луѓето, нивното вработување и нивното трајно населување во Бугарија. Државата за преселувањето обезбедува различни видови финансиска помош. За транспорт на покуќнината се предвидуваат до 5.000 лева доколку преселбата е од друга земја членка на Европската Унија, додека за оние кои доаѓаат од земји надвор од ЕУ поддршката може да достигне до 10.000 лева. Помош е предвидена и за сместување, со можност за покривање на дел од трошоците за кирија во период до една година. На тој начин се намалува финансискиот товар во првите месеци, кога едно семејство истовремено треба да ги покрива трошоците за нов дом, преселување и секојдневниот живот. Во програмата е вклучена и поддршка за транспортот до работното место. Ова е особено значајно за помалите градови и населени места, каде што работните места често се наоѓаат надвор од местото на живеење и каде јавниот превоз не е секогаш доволно развиен. Интересот за првата компонента на програмата, според официјалните податоци, бил значително поголем од очекуваниот. Наместо првично планираните 870 семејства, аплицирале 4.142 кандидати, а 1.884 добиле одобрение. Особено интересен е профилот на луѓето кои се вратиле во земјата. Повеќе од 1.500 од одобрените кандидати биле на возраст меѓу 30 и 40 години, што е една од возрасните групи кои се особено важни за пазарот на трудот и демографската слика на земјата. Најголем дел од повратниците дошле од Велика Британија и Германија, но меѓу земјите од кои се вратиле луѓе има и САД, Канада, Австралија, Јапонија, Кина, Обединетите Арапски Емирати и Јужна Африка. Програмата привлече и луѓе со различни професионални профили. Меѓу корисниците има наставници, лекари, ИТ-специјалисти, инженери, сметководители и банкарски работници, што покажува дека целта не е само зголемување на бројот на жители, туку и привлекување квалификувана работна сила. Со втората компонента, Бугарија сега сака да го прошири овој пристап и внатре во самата земја. Наместо работниците да се концентрираат во најголемите градски центри, финансиските стимулации треба да ги охрабрат да се преселат во места каде што има потреба од работна сила и каде што недостигот на население станува сè поголем проблем. За помалите градови ваквата мерка може да има пошироко значење од самото пополнување на слободните работни места. Доколку луѓето останат подолгорочно, преселбата може да влијае и врз локалната економија, потрошувачката, пазарот на недвижности и побарувачката за услуги. Бугарските власти преку програмата се обидуваат да одговорат на два проблеми истовремено – недостигот од работници во одредени региони и нерамномерната распределба на населението. Прашањето, сепак, ќе биде дали финансиските стимулации ќе бидат доволни луѓето навистина трајно да го променат местото на живеење. Доколку интересот биде сличен на оној забележан кај првата компонента, програмата би можела да привлече значително поголем број кандидати од предвидените места. На крајот, вистинскиот успех нема да се мери само според бројот на луѓе кои ќе се преселат, туку според тоа колку од нив ќе останат, ќе најдат стабилна работа и ќе започнат долгорочен живот во помалите градови. Post navigation Шест земји од ЕУ бараат данок на екстрапрофит за нафтените компании поради растот на цените Нов автомобил на секои неколку часа: Дури и кинеските производители мислат дека темпото е неодржливо