Вештачката интелегенција станува гладна за енергија: Струјата се претвора во најскапоцениот ресурс на новата технолошка ера

Вештачката интелигенција се развива со брзина што тешко ја следи инфраструктурата потребна за нејзино функционирање. Додека новите сервери и графички процесори можат да бидат испорачани за само неколку месеци, обезбедувањето доволно електрична енергија за нивно напојување станува многу посложен проблем. Енергетската мрежа, која долго време се сметаше за стабилна и предвидлива основа на дигиталната индустрија, сега се претвора во една од најголемите пречки за понатамошното ширење на ВИ.

Центрите за податоци во кои се обучуваат и работат најнапредните системи за вештачка интелигенција бараат огромни количества електрична енергија. Новите генерации сервери за ВИ трошат и до десет пати повеќе енергија од нивните претходници, што значително го зголемува притисокот врз електроенергетската инфраструктура.

Проблемот не е само во производството на струја. За новите центри за податоци е потребна и целосно нова инфраструктура – трафостаници, трансформатори, далноводи, системи за ладење и мрежна опрема што ќе овозможи поврзување на илјадници графички процесори во еден моќен систем.

Токму тука се создава најголемото тесно грло. Рокот за испорака на трансформатори во некои случаи надминува 160 недели, односно повеќе од три години. Тоа значи дека компаниите можат релативно брзо да набават компјутерска опрема, но потоа со години да чекаат инфраструктурата што ќе им овозможи таа опрема да биде ставена во функција.

Ова е особено сериозен предизвик за технолошките гиганти кои во трката за ВИ вложуваат десетици милијарди долари. За нив секој месец доцнење може да значи изгубена можност, особено во индустрија во која капацитетот за обработка на податоци станува една од главните конкурентски предности.

Поради тоа, големите компании почнуваат да бараат нестандардни решенија. Наместо целосно да зависат од постојната електроенергетска мрежа, дел од технолошките гиганти се обидуваат директно да обезбедат сопствени извори на енергија.

Мајкрософт, на пример, се сврте кон нуклеарната енергија како еден од начините за обезбедување стабилно снабдување за своите центри за податоци. Ваквиот пристап покажува колку фундаментално се менува економијата на индустријата за ВИ. Во минатото најголемата грижа беше кој ќе обезбеди најмоќни процесори и најнапреден софтвер. Сега сè поважно станува прашањето кој ќе има пристап до доволно електрична енергија.

Проблемот дополнително го усложнува потребата од непрекинато работење. Центрите за податоци не можат едноставно да се исклучат кога потрошувачката на електрична енергија ќе стане превисока. Системите за ВИ мора да работат стабилно, а прекините можат да предизвикаат големи финансиски загуби.

Покрај електричната енергија, огромните количества топлина што ги создаваат моќните сервери создаваат дополнителен предизвик. Колку се помоќни графичките процесори, толку е поголема потребата од ефикасни системи за ладење. Тоа повторно бара дополнителна енергија и инфраструктура.

Затоа изградбата на нов центар за податоци денес повеќе не е само технолошки проект. Потребни се соодветна локација, пристап до електрична мрежа, доволен енергетски капацитет, системи за ладење и сложена мрежна инфраструктура. Во некои случаи, достапноста на струјата може да биде поважна од самата цена на земјиштето.

Растот на ВИ така создава нова трка, но овојпат таа не се води само меѓу производителите на чипови и технолошките компании. Во неа се вклучуваат енергетските компании, производителите на трансформатори, операторите на електричните мрежи и инвеститорите во нови енергетски капацитети.

Доколку побарувачката за ВИ продолжи да расте со сегашното темпо, обезбедувањето струја би можело да стане еден од најважните фактори што ќе го одредуваат развојот на целата индустрија. Технологијата можеби напредува со огромна брзина, но без доволно електрична енергија и инфраструктура, најмоќните сервери едноставно нема каде да работат.

Така, во трката за следната генерација на вештачката интелигенција, новото прашање повеќе не е само кој ќе има најдобар модел или најмоќен чип. Сè почесто се поставува многу поедноставно прашање: кој ќе има доволно струја за да го напојува сето тоа?