Во време кога побарувачката за лосос постојано расте, а традиционалното одгледување во морски кафези се соочува со сè поголеми еколошки и производствени предизвици, дел од индустријата се насочува кон сосема нов концепт – производство на риба на копно. Современите фарми со затворени системи ветуваат поголема контрола врз условите за одгледување, подобар квалитет и помало влијание врз животната средина. Еден од најамбициозните вакви проекти се наоѓа во американската сојузна држава Флорида, во близина на природниот резерват Еверглејдс. Таму компанијата Atlantic Sapphire развива голема копнена фарма каде лососот се одгледува во масивни резервоари исполнети со прочистена и постојано филтрирана вода, наместо во отворено море. Во еден од базените, чиј капацитет достигнува околу 17.000 хектолитри вода, истовремено се одгледуваат приближно 30.000 возрасни примероци лосос. Благодарение на современите системи за циркулација и контрола на квалитетот на водата, рибите растат во строго контролирани услови, што овозможува намалување на ризикот од болести, паразити и загадување кои се почести кај традиционалното морско производство. Компанијата смета дека ваквиот пристап може значително да ја трансформира аквакултурата. Одгледувањето на копно овозможува производството да биде поблиску до големите пазари, со што се намалуваат транспортните трошоци и времето потребно производот да стигне до потрошувачите. Дополнително, се намалува и притисокот врз природните морски екосистеми. Сепак, најголемиот предизвик остануваат високите инвестиции и оперативните трошоци. Изградбата на вакви комплекси бара огромни финансиски вложувања, а одржувањето на системите за филтрација, пумпање и контрола на условите троши значителни количини енергија. Токму затоа економската исплатливост сè уште претставува главната пречка за поширока примена на овој модел. И покрај тоа, интересот за копнените фарми за лосос продолжува да расте. Со развојот на технологијата и подобрувањето на енергетската ефикасност, многумина во индустријата веруваат дека ваквите производствени капацитети би можеле да станат важен дел од иднината на глобалното снабдување со риба, нудејќи поодржлива и поконтролирана алтернатива на традиционалното одгледување во океаните. Post navigation Македонија за една деценија остана без над 150.000 лица од активното население Пеколните горештини ја отвораат старата дилема: Дали шорцевите имаат место во канцеларија?