Најдобрата бизнис идеја можеби си ја кажал на странец – и тоа најискрено

Постои еден интересен момент во бизнисот што ретко се спомнува, а речиси секој што работи нешто свое го има доживеано барем еднаш. Тоа не се случува на состанок, ниту во канцеларија, ниту пак пред инвеститори. Се случува некаде сосема случајно – во авион, на кафе или на некој настан, во разговор со целосен странец.

Сè почнува едноставно, со вообичаеното прашање „што работиш“. Но пред да сфатиш, веќе не даваш краток одговор, туку навлегуваш подлабоко. Почнуваш да зборуваш за твојата идеја, за тоа што се обидуваш да изградиш, што не ти оди и каде си заглавен. Без презентации, без внимателно избрани зборови, без потреба да звучиш совршено. Само ја кажуваш работата како што е.

И тука се појавува парадоксот – со луѓе што ги знаеш со години, често не си толку отворен. Филтрираш, внимаваш како звучиш, се трудиш да оставиш впечаток дека имаш контрола. А со некој што првпат го гледаш, зборуваш многу поискрено.

Причината е прилично едноставна. Странецот не те познава. Не знае што си пробал претходно, не знае каде си згрешил и нема изградено мислење за тебе. За него, ти си само човек со идеја. И токму тоа создава чувство на слобода – нема што да изгубиш, нема кого да разочараш и нема потреба да глумиш сигурност.

Во разговорите со колеги, партнери или пријатели, секогаш постои некаква тежина. Тие веќе имаат слика за тебе и одредени очекувања. Затоа несвесно се трудиш да звучиш посигурно отколку што навистина си. Не кажуваш сè, не признаваш сè и често ги „пакуваш“ проблемите за да звучат помалку сериозно.

Со странецот, тој филтер речиси исчезнува. Можеш да кажеш дека не си сигурен дали идејата ќе успее. Можеш да признаеш дека не знаеш што ти е следниот чекор. И тоа не делува толку тешко, затоа што разговорот нема последици. Завршува тука и продолжуваш понатаму.

Интересно е што токму во таква опуштена ситуација често ги добиваш најкорисните прашања. Странецот не се обидува да импресионира, па прашува директно: зошто го правиш ова, кој ќе го купи, што ако не успее. Прашања што изгледаат едноставно, но често се токму тие што ни недостасуваат кога сме премногу „внатре“ во сопствената идеја.

Кога работиш на нешто подолго време, лесно е да почнеш да го комплицираш. Влегуваш во детали, стратегии, планови, и понекогаш ја губиш основната слика. Некој што доаѓа од страна гледа поедноставно и токму затоа може да ти помогне да си ги средиш мислите.

Покрај тоа, овие разговори носат уште една важна работа – искреност. Со странецот полесно признаваш дека нешто не оди како што треба, дека си заглавен или дека се двоумиш. Не затоа што му веруваш повеќе, туку затоа што нема ризик. Нема да влијае на твојот бизнис, нема да те оценува утре и нема да ја користи таа информација против тебе.

Иронијата е што токму ваквите кратки, случајни разговори понекогаш помагаат повеќе од формалните состаноци. Не затоа што некој ти дал готово решение, туку затоа што си си дозволил да зборуваш без маска. А тоа е нешто што ретко го правиме во секојдневните деловни односи.

Овој феномен покажува една важна работа – во бизнисот не ни недостасуваат информации, туку искреност. Често знаеме што не е во ред, но не си дозволуваме да го кажеме гласно. Ги разубавуваме идеите, ги прилагодуваме на очекувањата на другите и со тоа ја губиме јасноста.

Разговорот со странец, колку и да е краток, нè враќа на основата. Што точно правиме, зошто го правиме и дали навистина има смисла. Тоа не секогаш дава одговори, но многу често поставува подобри прашања.

Можеби најинтересното прашање што произлегува од сето ова е – дали навистина ни треба странец за да бидеме искрени? Или проблемот е што не создаваме доволно простор за такви разговори со луѓето околу нас?

Тоа не е лесно да се смени. Бара да се тргне дел од заштитата и да се прифати дека не мора секогаш да изгледаме сигурно. Но ако барем дел од таа отвореност ја пренесеме во секојдневните разговори, вредноста би била огромна.

До тогаш, вреди да не ги игнорираме тие случајни средби. Следниот пат кога ќе се најдеш во ваков разговор, не го скратувај. Кажи ја идејата како што е, без многу филтри. Можеби нема да добиеш совршен совет, но има големи шанси да добиеш нешто поважно – појасна слика за тоа каде си и што ти е следно.

А понекогаш, токму тоа е најважниот чекор напред.

Георгиев М.