Сингапурски научници развија ултратенки соларни ќелии со висока ефикасност

Научници од Технолошкиот универзитет Нанјанг во Сингапур развија нова генерација ултратенки и речиси невидливи соларни ќелии што би можеле значително да го променат начинот на кој се произведува сончева енергија во урбаните средини. Новата технологија отвора можност прозорците на зградите, стаклените фасади, автомобилските покриви, па дури и паметните очила да станат извори на електрична енергија без да го нарушат нивниот изглед.

Истражувачкиот тим, предводен од професорката Аналиса Бруно, создаде перовскитни соларни ќелии кои се приближно 10.000 пати потенки од човечко влакно и значително потенки од досегашните перовскитни модели. И покрај минималната дебелина, уредите постигнале висока ефикасност во претворањето на сончевата светлина во електрична енергија, што претставува значаен технолошки напредок во оваа област.

Резултатите од истражувањето се објавени во научното списание ACS Energy Letters, а според научниците, технологијата би можела да овозможи речиси невидлива интеграција на соларни панели во секојдневната инфраструктура. Благодарение на нивната полупроѕирност и неутрален изглед, ќелиите можат да се вградуваат во прозорци и фасади без значително визуелно влијание врз објектите.

За разлика од класичните силиконски панели, новите перовскитни ќелии можат да произведуваат електрична енергија и при индиректна или дифузна светлина. Тоа ги прави особено погодни за густо населени урбани средини, каде директната сончева светлина често е ограничена поради високите згради или облачните временски услови.

Научниците проценуваат дека доколку ваквата технологија се примени на големи стаклени фасади, тие би можеле да произведуваат стотици мегават-часови електрична енергија годишно. Во одредени случаи, тоа би било доволно за снабдување со електрична енергија на десетици домаќинства.

Клучот за развојот на овие ултратенки ќелии е методот на термичко испарување, процес што овозможува создавање исклучително тенки и рамномерни слоеви без употреба на токсични растворувачи. Со овој пристап истражувачите успеале прецизно да ја контролираат дебелината на перовскитните слоеви и да произведат и непроѕирни и полупроѕирни варијанти со задржување на стабилни перформанси.

Тимот наведува дека ова е првпат ваков тип ултратенки перовскитни соларни ќелии да бидат изработени целосно со процеси базирани на вакуум, што дополнително ја зголемува можноста технологијата да се примени во индустриско производство во иднина.

Во моментов, истражувачите веќе разговараат со компании за стандардизација и понатамошен развој на производствениот процес. Следниот чекор ќе биде подобрување на долгорочната издржливост и стабилност на ќелиите пред нивно пошироко комерцијално користење.

Овој пробив се смета за важен чекор кон иднина во која површините што секојдневно ги користиме би можеле незабележливо да произведуваат чиста енергија, без потреба од дополнителен простор или големи соларни инсталации.