NASA развива процесори 100 пати помоќни за идните вселенски мисии

Американската вселенска агенција NASA работи на развој на нова генерација вселенски процесори кои ќе бидат повеќе од сто пати помоќни од сегашните системи што се користат во орбитата и длабоката вселена. Проектот претставува значаен технолошки исчекор кој треба да овозможи поголема автономија, побрза обработка на податоци и поефикасни мисии кон Месечината, Марс и подалечните делови од Сончевиот систем.

Вселенското пресметување има клучна улога во мисиите на NASA уште од 1960-тите години, кога компјутерите за навигација на програмата Apollo овозможија реализирање на првите човечки слетувања на Месечината. Во децениите што следуваа, процесорите отпорни на радијација станаа основа на голем број вселенски мисии, вклучувајќи орбитери, ровери, капсули и телескопи.

Новата технологија, развиена во партнерство со Microchip Technology, носи значително поголема компјутерска моќ и е дизајнирана да одговори на потребите на идните комплексни мисии. Проектот High-Performance Spaceflight Computing комбинира напредно пресметување и мрежно поврзување во единствен систем, со што се намалуваат потрошувачката на енергија и трошоците за целокупната инфраструктура.

Инженерите на NASA посочуваат дека новите процесори ќе можат автономно да обработуваат огромни количини податоци директно во леталото, без постојана комуникација со Земјата. Тоа ќе биде особено важно за мисии на големи растојанија, каде доцнењето на сигналот може да трае и по неколку минути. Благодарение на оваа технологија, вселенските летала ќе можат самостојно да носат одлуки во реално време, да управуваат со ровери со голема брзина и да филтрираат научни податоци уште пред нивното испраќање кон Земјата.

Процесорите се развиваат во неколку варијанти, прилагодени за различни типови мисии. Верзијата отпорна на радијација е наменета за долготрајни мисии во длабоката вселена и за работа во екстремни услови околу Месечината и Марс. Паралелно, NASA подготвува и верзија за комерцијалниот вселенски сектор, која ќе обезбеди зголемена безбедност, отпорност на грешки и сајбер-заштита за сателити во ниската орбита околу Земјата.

Новите системи ќе користат напредна етернет технологија за поврзување на повеќе сензори и групирање на повеќе чипови во единствена мрежа. Со тоа се создава можност за значително побрзо и поефикасно функционирање на идните вселенски мисии, додека интегрираните безбедносни механизми ќе овозможат сигурност и стабилност при извршување на сложени операции.

Од NASA сметаат дека ваквата технологија ќе биде клучна за следната ера на вселенско истражување, особено во време кога агенцијата планира подолготрајни мисии со човечки екипаж и поголема автономија на леталата во длабоката вселена.