По рекордниот раст, златото загуби над 20 проценти од вредноста во само неколку месеци

По рекордниот раст на почетокот на годината, цената на златото во последните месеци забележа значителна корекција. Откако во јануари достигна историски максимум од околу 4.600 евра за унца, благородниот метал до средината на јуни се тргуваше на ниво од приближно 3.550 евра за унца, што претставува пад од повеќе од 20 проценти.

И покрај ова намалување, аналитичарите не го оценуваат движењето како почеток на долгорочен негативен тренд, туку како очекувана корекција по силниот раст што го одбележа пазарот во изминатиот период. Според нив, фундаменталните фактори кои ја поддржуваат вредноста на златото остануваат непроменети, а моменталното повлекување на цената се смета за нормална реакција на финансиските пазари.

Една од главните причини за падот е политиката на американските Федерални резерви, кои продолжуваат да одржуваат високи каматни стапки во обид да ги контролираат инфлаторните притисоци. Ваквата политика придонесе за зајакнување на американскиот долар и раст на приносите на државните обврзници, што дел од инвеститорите ги насочи кон алтернативни инструменти и привремено ја намали привлечноста на златото.

Сепак, дел од експертите предупредуваат дека продолженото одржување на високите каматни стапки може да создаде нови ризици за економскиот раст, вклучувајќи можност за рецесија и зголемена невработеност. Во такви услови, златото традиционално повторно добива на значење како сигурно засолниште за капиталот, што ја поттикнува тезата дека неговата цена би можела повторно да се движи нагоре во наредниот период.

Големите финансиски институции остануваат оптимисти во однос на долгорочните перспективи на благородниот метал. Некои инвестициски банки предвидуваат дека цената на златото до крајот на годината би можела повторно значително да порасне, поттикната од глобалната економска неизвесност, геополитичките ризици и зголемената потреба на инвеститорите за заштита од инфлација.

Дополнителен фактор што внимателно се следи е побарувачката од централните банки. Иако во првиот квартал нивните нето-купувања беа пониски во споредба со претходните години, тие и понатаму остануваат значително над историските просеци. Во првите три месеци од годината централните банки купиле околу 360 тони злато, додека продале приближно 115 тони, што укажува дека интересот за благородниот метал и натаму е присутен.

Експертите посочуваат дека намалените количини не мора да значат и намалена доверба во златото, бидејќи неговата цена денес е значително повисока од онаа пред неколку години. Тоа значи дека за иста количина злато државните институции мора да издвојат многу повеќе средства отколку претходно.

Во меѓувреме, инвеститорите внимателно ги следат и пошироките движења на глобалните пазари. Иако тензиите на Блискиот Исток делумно се намалени по дипломатските договори меѓу САД и Иран, остануваат стравувањата поврзани со растот на американскиот јавен долг и можноста за создавање нов технолошки инвестициски меур. Аналитичарите предупредуваат дека зголемените вложувања во водечките компании од областа на вештачката интелигенција и напредните технологии би можеле да потсетат на сценаријата што доведоа до пукањето на „дот-ком“ меурот на почетокот на овој век.

Покрај тоа, растечките трошоци за сервисирање на американскиот долг и повисоките барања на инвеститорите за принос на државните обврзници се сигнал дека финансиските пазари стануваат сè почувствителни на ризиците поврзани со одржливоста на јавните финансии. Во такви услови, многу инвеститори продолжуваат да го гледаат златото како долгорочна заштита од инфлација, девалвација на валутите и финансиска неизвесност.

Иако краткорочното движење на цените останува неизвесно, мнозинството пазарни аналитичари оценуваат дека долгорочните двигатели на растот на златото сè уште се присутни, што го задржува интересот за благородниот метал како една од најважните сигурни инвестиции во периоди на глобална нестабилност.